خانه / کارگردانی / کارگردانی تلویزیونی / وظایفِ دستیار صدا در برنامه‌های تلویزیونی(بخش 2)

وظایفِ دستیار صدا در برنامه‌های تلویزیونی(بخش 2)

احمدرضا مرادی

    بیشتر میکسر‌های دیجیتال، هم ورودی‌‌های فیبر نوری و هم ورودی‌های شیلد شده دیجیتال دارند و واحد سیار Stage Box  دارد که ورودی و خروجی‌هایXLR  را شامل می‌شود‌ که به واسطه آن تمام ارتباطات و اتصالات، به یک کابل (غالباً فیبر نوری) خلاصه می شوند که از باکس به میکسر واحد سیار متصل می‌شود.

ارتباط‌های طولانی  بیشتر توسط فیبر نوری انجام می‌شود‌ و این مسئله روز به روز نمود بیشتری پیدا می‌کند. زیرا فیبر نوری تداخلی با ارتباطات الکتریکی نداشته و همه اتصالات و خطوط، به یک کابل سبک خلاصه می‌شوند . فیبر نوری، با خود ولتاژ را حمل نـمی‌کند و برای استفاده از این فن‌آوری ، به پیکربندی متفاوتی در مورد ارتباطات و اتصالات نیاز است. برخی از مکان‌ها، از قبل کابل‌کشی شده‌اند و ورودی واحد سیار برای صدا به خروجی اصلی صدای آن مکان متصل شده و تمام خطوط از قسمت‌های مختلف آن مکان، وارد سیستم صوتی آنجا شده و خروجی اصلی آن به واحد سیار متصل شده است. ( بسیاری از استادیوم‌های ورزشی در جهان این‌گونه‌اند). مکان‌هایی که سیستم جداگانه صوتی با کابل‌کشی‌های از پیش تعیین شده دارند، کار را تسریع می‌کنند اما از سیستم هایی که در مکان‌های غیرحرفه‌ای هستند، به خوبی نگهداری نمی‌شود‌ و می‌تواند برای گروه صدابرداری واحد سیار مشکلات زیادی را ایجاد کند.(شکل1)

شکل1– این سیستم ، فرآیند نصب و راه اندازی را  فوق‌العاده سریع می‌کند  و نظم و انضباطی به فضای کار می‌بخشد.

در برنامه‌های هفتگی بزرگ مثل فوتبال و مسابقات اتومبیلرانی ناسکار که واحد سیار و خدمه آن ثابت هستند، وجود یک باکس صدایِ ثابت می‌تواند بسیار کاربردی و مطلوب باشد. این باکس صدای قابل حمل دارای ورودی‌ها و منابع تغذیه برای ارتباطات داخلی ( بین صحنه و واحد سیار ) و تقویت کننده‌هایی برای تغذیه میکروفون‌ها است‌ و می‌تواند توسط یک کابل فیبر نوری مورد استفاده قرار گیرد. یک سرِ فیبر به پشتِ stage Box  و سر دیگر به میکسر واحد سیار وصل می‌شود و ورودی و خروجی‌ها و فرمان‌های میان باکس و میکسر از طریق فیبر منتقل می‌شود. باکسی که در تصویر 1 نیز دیده می‌شود، توسط فیبر نوری به واحد سیار متصل شده و نیازمند درک و تسلط کاملی از ارتباطات و مسائل مربوط به نصب و راه اندازی است. در مورد هر سیستم، مستندات و آموزش‌هایی ارائه می‌شود.

شکل2– این دستگاه توسط یک محفظه مقاوم در برابر شوک الکتریکی محصور شده و بدون استفاده از Patch Panel  توسط کابل‌های کوتاه ، اتصالات و مسیر دهی‌های آن برقرار شده است.

 

یکی از کارشناس‌ها تجربه خود را در این خصوص این طور بیان کرده است : ”در اوایل دهه هشتاد میلادی، بدون توجه به مستندات و آموزش‌های مربوطه، باکس صدایی برای شبکه ABC  نصب کردم که در نتیجه آن به خاطر اتصال اشتباه کابل برق، منجربه خرابی آن شد. مهندس واحد سیار به خاطر این اتفاق، ناراحت شده و گزارشی در این مورد نوشت که باعث شرمندگی‌ام شد.“

از پیچیدگی ظاهری این دستگاه می‌توان دریافت که مهم ترین شاخص هر دستگاه، قابل اطمینان بودن آن است. با قرار دادن تجهیزات و برقراری اتصالات در این باکس دیجیتال و ارسال سیگنال صدا روی فیبر نوری، کیفیت و قابل اطمینان بودن آن به مراتب بیشتر دیده می‌شود و افزایش می‌یابد. وجود چنین باکس صدایی، عیب یابی را آسانتر می‌کند. زیرا تمام اتصالات از سمت باکس است‌. بنابراین دستیار صدا می‌تواند از صحت کارکرد سیستم اطمینان حاصل کند.

هر برنامه زنده تلویزیونی شامل صحنه‌ها و مکان های مختلفی است که مجریان مربوطه رویداد مد نظر را گزارش می‌کنند. یک مجری یا گزارشگر برنامه ورزشی به طور معمول می‌تواند از یک هدست، Lip Mic   یا میکروفون دستی استفاده کند. او به ارتباط داخلی با واحد سیار و یا عوامل تولید نیاز دارد. مجریان تلویزیونی لازم است با مدیران صحنه، ناظران و اتاق فرمان ارتباط داشته باشند که تمامی این‌ها نیازمند ارتباطات مخصوص به خود است . نقشه ارتباطات خطوط صدا، نه تنها به دستیار صدا کمک می‌کند تا محل قرارگیری تجهیزات را بداند بلکه کمک می‌کند تا کاربری صحنه و مکان مورد نظر را تشخیص دهد و با انتخاب تجهیزات مناسب، اتصالات مورد نیاز را برقرار کند. نقشه اتصالات موجود در جدول 1 نشان می‌دهد که به سه عدد هدست برای مجریان ، دو عدد میکروفون دستی، چهار عدد میکروفون آمبیانس، پنج عدد خط ارتباط داخلی، چهار عدد هدست برای ارتباطات داخلی و سه عدد سیستم Talkback  نیاز است. علاوه بر این ، دستیار صدا به کابل ها، اتصالات مورد نیاز و یک میکسر کوچک برای میکس کردن و بالانس کردن سیستم Talkback  نیاز دارد.

مجریان و گزارشگران از یک هدست با میکروفونی که در مقابل دهان قرار می‌گیرد استفاده می‌کنند. سیگنال صدای میکروفون هدست از طریق یک Commentary Box  با دو خروجیِ Line  مجزایِ صـدا، به واحد سیار فرستاده می‌شود. صدا در خروجیِ Commentary Box  به حالت Line  تقویت می‌شود تا از ایجاد نویز روی آن خط جلوگیری شود. سیگنال Line  از حساسیت کمتری نسبت به سیگنال‌های مزاحم و افت کیفیت در سیستم‌های مانیتورینگ و ارتباطات داخلی برخوردار است.

با توجه به این‌که آنالوگ است نسبت به سیگنالِ دیجیتال از امنیت کمتری در مقابل نویز برخوردار است. شایان ذکر است سیگنال Mic  باید به line  تقویت شود تا بتوان در ورودی سیستم‌های مانیتورینگ و سایر دستگاه‌های مشابه از آن استفاده کرد .

هدست مجری  باکس مخصوصی دارد که به واحد سیار و یا استودیو متصل می‌شود. سیستمی که باعث می‌شود تا تهیه کننده بتواند با مجریان صحبت کند ، IFB  یا Interruptible FoldBack  نام دارد. این سیستم، یک سیستم شنیداری دوکاناله مجزا است که به تکنسین صدا این امکان را می‌دهد تا دو لاین میکس مختلف را در هر گوشِ هدست مجری یا گزارشگر بفرستد و این امکان را به تهیه کننده نیز می‌دهد که بتواند فقط در یک گوش از هدست با مجری مربوطه صحبت کند . میکس صدایی که به هدست مجری یا گزارشگر ارسال می‌شود ، حالت Mono  میکسِ کلی برنامه است و قطع شدن صدای تنها یک گوش از هدست- نسبت به حالتی که کلاً صدای خود را نداشته باشد-مزاحمت خیلی کمی برای مجری  دارد. در هر قسمت از صحنه و در مکان‌های مختلف ، سیستم IFB  مجزا و همینطور Talkback  تهیه کننده به طور مجزا می‌تواند وجود داشته باشد.

جدول1

 

حتما ببینید

فراتر از فوتبال

حامد سوری در زبانِ اسپانیولیEl Clásico (El classic  در زبانِ کاتالان‌ها و The Classic در …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *