خانه / صدا / میراثِ صدای استریو در صنعت برودکست(بخش پنجم)

میراثِ صدای استریو در صنعت برودکست(بخش پنجم)

   سریال تلویزیونی  Miami Vice که در شماره قبلی به آن اشاره شـد، از همان ابتدای پخش خود ثابت کرد که موسیقی معاصر و به نوعی موسیقی پاپ به خصوص در یک برنامه تلویزیونی که به صورت استریو پخش شده، جزء مهم ترین ارکان یک سریال تلویزیونی است.

 مایکل مان- کارگردان این سریال-هدف کلی این سریال را رسیدن به اثر متقابل موسیقی و محتوا  عنوان کرد. »استیو سایکس«(Steve Sykes ) مهندس ضبط صـدای این سریال که موسیقی‌های این اثر را برای سه فصل آن میکس کرده است در خصوص تاثیر صدای استریو در این سریال گفته است:»داشتن دقت و توجه بسیار بالا به جزئیات، منجر به خَلق فضا‌های دراماتیک در حالت استریو شده است.« او همچنین در خصوص میکس در حالت مونو  گفته است:»هیچ امتیاز خاصی برای میکس مونو در نظر گرفته نـشده . فقط این که من میکس کلی را چک می‌کردم و بعد به وسیله یک اسپیکر به آن در حالت میکس مونو گوش می‌دادم که فقط اطمینان حاصل کنم در گیرنده‌های مونو مشکلی وجود نداشته باشد.« این دقت و توجه به جزئیات کار در ضبط و میکس استریو برای مخاطبان هم، کاملاً ملموس و پیدا بود. نویسندگان وقت بر این باور بودند که اگر یک برنامه وجود داشته باشد که بتوان به آن لقب بهترین را در فروش و عرضه مدیای استریو در تلویزیون داد ، بدون شک این برنامه Miami Vice  است.دیوید مارم و رابرت جی.تامپسون  معتقدند این برنامه به تنهایی سبب رونق پخش برنامه‌های استریو در  تلویزیون شد. فروش تلویزیون های استریو در سال 1984 در حالی که سریال Miami Vice  تولید و پخش می شد، تا سقف 240 هزار دستگاه (معادل یک و نیم درصد تمام دستگاه های فروش رفته) بود.

این نرخ در سال 1985 به یک و نیم میلیون دستگاه   ( معادل 8/8 درصد ) افزایش یافت و در نهایت این تعداد به سه میلیون دستگاه ( معادل 17 درصد ) در سال 1986 رسید. تا سال 1990 میلادی زمانی که تولید   Miami Vice  متوقف شد، تلویزیون‌های با قابلیت صدای استریو برای بازار تلویزیون‌های رنگی 19 اینچ و بالاتر انتخابی قاطع برای مخاطبان بود و 490 ایستگاه تلویزیونی  به پخش صدای استریومجهز شده بودند.

سریال”Friday Night Videos ”  از شبکه NBC  یکی دیگر از سریال های مطرحی بود که به صورت استریو پخش شد. ایستگاه‌هایی که توانایی پخش صدای استریو را نـداشتند مجبور بودند که از پخش همزمان رادیویی و تلویزیونی استفاده کنند.

 به طور قطع شبکه NBC  در سال 1986با  حدود بیست و چهار ساعت پخش استریو در هفته در مقایسه با شبکه ABC که فقط نیم ساعت در هفته با برنامه کمدی Sledge Hammer  پخش استریو داشت، پیشرو بود. هر دو شبکه CBS  وABC  برنامه‌ریزی‌های خود در زمینة پخش استریو را بر پخش استریو رویدادهای ورزشی متمرکز کردند که این اتفاق، تغییر و تحولی مهم در صدای استریو در تلویزیون به حساب می‌آید. فراهم کردن شرایط پخش استریو برای مسابقات بزرگ گلف از شبکه CBS  و بازی‌های المپیک و اتومبیل‌رانی از شبکه ABC کار چالش بر انگیزی بود . با توجه به این که امکان پخش صدای استریو در تلویزیون‌هایی که تا دهه 90 میلادی عرضه می‌شدند یک ویژگی جاافتاده و استاندارد محسوب می شد، شبکه های ABC  و CBS  در نهایت جدول پخش خود را به طور کلی به حالت استریو در آوردند. دهه 90 میلادی، به عنوان دوره‌ای بی‌نظیر، پرچالش و مهم  برای صدای استریو در تلویزیون بـود.

سخن پایانی

گذر از سیستم پخش تلویزیونی آنالوگ به دیجیتال که در سال 2009 در ایلات متحده آمریکا رقم خورد، پایانی برای سیستم ویدئویی NTSC  به حساب می‌آید. وقتی دوره NTSC  به پایان برسد، صدای استریو در پخش تلویزیونی نیز دوره خود را تمام شده می‌داند و جای خود را به سیستم صدای فراگیر (سِـراند) دیجیتال 5.1 می‌دهد. با آنکه بعد از دهه 80 میلادی رسانه‌ها و مطبوعات به ندرت به بحث در مورد صـدای استریو پرداختند، تاثیر و جایگاه صدای استریو در تلویزیون،  قابل توجه و عمیق بود . همان‌طور که در بخش‌های پیشین  این مقاله اشاره شد، عموم مردمِ آمریکا به مدت بیشتر از سه دهه، تلویزیون را با صدای کم کیفیت و بصورت تک کانال دریافت کردند ( در ایران هنوز صدای اکثر برنامه‌های تلویزیون مـونـو است.)

با تجربه صدای استریو و آگاهی از مزایا و جذابیت‌های آن توسط مخاطبان، این آگاهی و تجربه به تعریف و مقدمه چینی در خصوص صدای چند کاناله در تلویزیون کمک کرد و چندی بعد هم باعث شد تا مردم درکی آسان از مفهوم سینمای خانگی با صدای چند کاناله پیدا کنند. مدتی بعد میکس 8 کاناله،  بعد از این که فصل اول سریال Miami Vice با فرمت 5.1 به خوبی انجام شد، معرفی شد. از لحاظ بحث میکس صدا، گذر از صدای مونو به استریو این فرصت را به متخصصان حوزه صدا داد تا جا‌به‌جایی‌ها و کُنش‌هـای موجود در صحنه را به واسطه صدا ، فضاسازی و ارائه کنند. این امکانِ ارائه فضاسازی و حس زیبایی شناسی در نهایت برای صداگذاران و طراحان صدا در تلویزیون نیز همانند سینما محقق شد که در فیلم ها و آهنگ های ضبط شده دیده می‌شود.

به تدریج میکس سریال های تلویزیونی به فیلم های سینمایی شباهت پیدا کرد ؛ از این بابت که هر دو با فرمت های ‌‌5.1 و یا فراتر از آن میکس می‌شدند. در سال 2004 برنامه‌های تلویزیونی که با فرمت دالبی دیجیتال 5.1 میکس شده بودند ، پنج جایزه معتبر جشنواره Emmy  را دریافت کردند که از میان آن‌ها Deadwood  در شبکه HBO را به خاطر صداگذاری بی نظیرش می‌توان نام برد.

 

حتما ببینید

صدا و میکروفن گذاری در نمایش رادیویی

سارا محمودان         در ایران، اولین نمايش‏هاي راديوئي (Radio Drama or Radio Play) ، صرفاً …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *