خانه / آموزش / وزنه برداری Weightlifting

وزنه برداری Weightlifting

نویسنده: سعید آتشین

– مسابقه‌ای که در آن ورزشکار هالتر (Barbell)ی را با بیشترین وزنه‌ای که می‌تواند، بالای سر می‌برد.
– این ورزش از نخستین دوره بازی‌های المپیک (۱۸۹۶) جزء رشته‌های المپیک بوده است.
– از المپیک ۲۰۰۰ سیدنی وزنه‌برداری زنان نیز وارد بازی‌های المپیک شد.
– هر مسابقه شامل دو بخش «یک‌ضرب» Snatch و «دو ضرب» Clean and Jerk برگزار می‌شود.
– هر ورزشکار در هر بخش می‌تواند سه حرکت انجام دهد. (سه بار وزنه بردارد)

یک ضرب Snatch
هالتر با یک حرکت از زمین تا بالای سر انتقال داده می‌شود.

دوضرب Clean and Jerk
این حرکت در دو مرحله انجام می‌شود :

۱- از زمین تا روی سینه (ارتفاع شانه)
۲- از روی سینه تا بالای سر

وزنه‌های هالتر و رنگ‌های آن

– سکوی وزنه‌برداری به شکل مربع به عرض ۴ متر است که هالتر در مرکز آن قرار می‌گیرد.
– داوران اصلی در ضلع مرکزی سکو می‌نشینند و هیأت ژوری در ضلع‌های کناری سکو قرار می‌گیرند.

* در حرکت یک‌ضرب
ورزشکار فقط در نقطه شروع حرکت، تمرکز می‌کند، بنابراین فرصت نمایش چهره یا جزئیات دست‌ها روی میله هالتر وجود دارد.
* در حرکت دو ضرب
ورزشکار هم قبل از شروع مرحله اول حرکت (Clean) و هم قبل از شروع مرحله دوم حرکت (Jerk) تمرکز می‌کند و احتمالا فرصت استفاده از نماهای بسته و جزئیات دست وجود خواهد داشت.

دوربین‌گذاری و نمابندی

 

تناسب ارتفاع دوربین ۱ و ۲ در پوشش تلویزیونی مسابقات ووزنه‌برداری المپیک ریو ۲۰۱۶

دوربین ۱
نمای اصلی صحنه شامل سکوی مسابقه، و تخته هالتر : نمای تمام قد (Full Body Shot) از ورزشکار و تخته هالتر
* ارتفاع بیشتر برای دوربین ۱ به این دلیل است که زاویه VIP رعایت شود و نیز هنگام رسیدن به نمای اصلی (ورزشکار و تخته هالتر) بالاتنه داوران داخل قاب دیده نشود. (نمای خالص)

دوربین ۲
– نمای متوسط (Medium Shot) از ورزشکار هنگام ورود به صحنه تا رسیدن به ظرف گچ (Chalk Stand) و دنبال کردن او تا قرار گرفتن در روی تخته و مقابل هالتر (بهتر است ظرف گچ در جهت مخالف ورودی صحنه باشد.)
– نمای بسته چهره ورزشکار در ابتدای حرکت یک ضرب (نشسته)
– نمای بسته چهره ورزشکار قبل از شروع مرحله دوم حرکت دوضرب (ایستاده)
– دنبال کردن ورزشکار پس از پایان حرکت (چه صحیح چه غلط) تا خروج از صحنه در نمای متوسط

* در تصاویر زیر مشاهده می شود که نمای دوربین ۱ از شروع تا پایان حرکت وزنه‌بردار ، ثابت است.

            نمای خالص دوربین ۱ در المپیک ۲۰۲۰ توکیو                              نمای دوربین ۱ در المپیک ۲۰۱۶ ریو (سر داور در قاب دیده می‌شود.)

 

* نماهای نمای ورود و دنبال کردن ورزشکار تا ظرف گچ ارائه شده توسط دوربین ۲

– دوربین ۲ از ابتدای ورود ورزشکار به صحنه، رفتن به سمت ظرف گچ، ورود به تخته هالتر، نشستن و تمرکز، بلند کردن وزنه (در هر دو حرکت) عکس العملِ پس از حرکت (چه خطا چه صحیح )تا خروج از صحنه، نمای متوسط ارائه می‌کند.

دوربین ۳
– ورود ورزشکار همراه با مربیان به صحنه در اندزه نمای تمام قد یا نمای زانو (Knee Shot) و دنبال کردن تا روی سکوی مسابقه (انتقال به دوربینهای ۱ و ۲)
– پایین آمدن ورزشکار از روی سکوی مسابقه و دنبال کردن او و مربیان تا خروج از صحنه (عکس مورد قبلی)
– نمای عکس¬العملی (Reaction Shot) از مربیان در هنگام انجام حرکات ورزشکار (نمای متوسط)

نمای ورود و خروج ورزشکار توسط دوربین ۳ ارائه می‌شود که معمولا روی دست (Handheld) می‌باشد.

دوربین ۴
– نمای متوسط یا نمای زانو از ورزشکار و مربیان هنگام خروج از سالن گرم کردن (Warm up Area)
– نمای متوسط یا نمای زانو از ورزشکار و مربیان هنگام ورود به سالن گرم کردن (Warm up Area)
– نمای معرف از سالن گرم کردن
– نمای ورزشکاران در حال تمرین و گرم کردن
* دوربین سقفی در سالن گرم کردن (A) می‌تواند نمای معرف از سالن ارائه دهد و حتی به عنوان پس‌زمینه اطلاعات گرافیکی استفاده شود.

نماهای متنوع از ورزشکاران و سالن گرم‌کردن توسط دوربین ۴ ارائه می‌شود که معمولا روی دست (Handheld) می‌باشد.

دوربین ۵
– معمولا برای ارائه تصاویر تکرار (Replay) حرکات ورزشکاران به صورت تصویر آهسته (Slow Motion) استفاده می-شود.
– نمای بسته (Close up) چهره ورزشکار قبل از انجام حرکت یک ضرب (باز کردن اندازه نما با حرکت Zoom out هنگام انجام حرکات، به شکلی که مربیان در پس زمینه تصویر دیده شوند.)
– نمای جزئیات (Detail Shot) از دست ورزشکار هنگام گرفتن میله هالتر
– نمای معرف از ورود یا خروج ورزشکار به سکوی مسابقه

دوربین ۵ ممکن است در گوشه چپ یا راست سکوی اصلی قرار گیرد اما کارکرد اصلی آن در تکرار حرکات است.

دوربین ۶
– نمای معرف از صحنه هنگام ورود ورزشکار به صحنه یا حرکت از ظرف گج تا تخته هالتر
– نمای جزئیات از وزنه‌ها و تجهیزات صحنه برای پر کردن زمان های توقف مسابقه که به عنوان پس زمینه ای برای حک اطلاعات گرافیکی نیز استفاده می شود.

دوربین سقفی
– در حالت عمود بر تخته هالتر نصب می‌شود و به عنوان زیبانما یا در تکرار حرکات استفاده می‌شود. این دوربین در المپیک ۲۰۲۰ گاهی نمای ورود ورزشکار به تخته هالتر را ارائه می‌داد.

دوربین کف (C)
– در کف تخته هالتر نصب می‌شود و برای نشان داده چهره ورزشکار در لحظه تمرکز و قبل از برداشتن وزنه استفاده می شود. این دوربین قادر به تغییر اندازه نما و حرکت زوم به چهره ورزشکار می‌باشد.

دوربین پشت (B)
– روی دیواره اصلی و در روزنه‌ای در مرکز آن پنهان می‌شود و نماهای از پشت سر ورزشکار و جزئیات دست یا پا ارائه می‌دهد. با توجه به بررسی پوشش تلویزیونی سه المپیک اخیر بدین نتیجه می‌رسیم که این دوربین بسیار کم استفاده می‌شود.

دوربین زیبانما
جهت ارائه زیبانما (Beauty Shot) در صحنه اصلی و سالن گرم کردن (A) مورد استفاده قرار می¬گیرد. همچنین می توان از این نماها برای حک اطلاعات گرافیکی مسابقه از جمله نتایج، رده‌بندی لحظه‌ای و… استفاده کرد.


دوربین تماشاگران
– برای ارائه نمای عکس‌العملی از تماشاگران می‌توان از دوربین‌های ثابتت سقفی یا دوربین‌های روی سه پایه (با لنز قوی) و یا از دوریین روی دست استفاده کرد.

در این تصویر که با دوربین‌های ثابت گرفته شده است دوربین روی دست نیز دیده می‌شود.

تکرار حرکات (Replay)
از لحظه خروج ورزشکار از صحنه و قبل از ورود ورزشکار بعدی به صحنه فرصت نمایش تصاویر آهسته وجود دارد.
این تصاویر شامل :
– نمای دوربین ۵ (هنگام انجام حرکت)
– نمای دوربین ۲ (هنگام انجام حرکت)
– نمای دوربین ۳ (عکس العمل مربیان)
– نمای دوربین ۲ (عکس العمل ورزشکار پس از انجام حرکت)

* حک اطلاعات گرافیکی در مورد هر ورزشکار که شامل نتیجه حرکات و وزنه‌های قبلی، وزنه انتخاب شده برای حرکت بعدی و… است می‌تواند از لحظه ورود ورزشکار به صحنه تا قبل از نشستن ورزشکار برای انجام حرکت جدید ، روی تصویر برنامه باقی بماند.

* برای پر کردن زمان توقف بین خروج ورزشکار قبلی تا ورود ورزشکار بعدی از این تصلویر استفاده می‌شود:
– تکرار حرکات از زوایای خاص
– دوربین ۱ (نمای معرف صحنه)
– دوربین ۴ (نماهای سالن گرم کردن)
– زیبا نما از دوربین های سقفی سالن اصلی و سالن گرم کردن
– نمای جزئیات صحنه و تماشاگران (با مدیریت کارگردان)

دکوپاژ ساده

A) دوربین ۴ (داخل سالن گرم‌کردن) دنبال کردن ورزشکار تا محل خروج
B) دوربین ۳ گرفتن ورزشکار و همراهان از دوربین ۴ و دنیال کردن تا ورود به صحنه اصلی
C) دوربین ۲ دنبال کردن ورزشکار تا ظرف گچ و ورود به تخته هالتر
D) دوربین ۱ نمای ثابت از تخته هالتر و نمای تمام قد از ورزشکار (هنگام نشستن ورزشکار نمای دوربین ۱ تغییر نمی‌کند.)
– دوربین ۲ نمای بسته چهره ورزشکار در حالت نشسته (یک‌ضرب و دو ضرب) و برگشت به دوربین ۱
E) دوربین ۱ بلند کردن وزنه
– دوربین ۲ در حرکت دو ضرب و پس از انجام مرحله Clean و رسیدن هالتر به روی سینه تا لحظه شروع مرحله jerk (پرتاب وزنه به بالای سر ) می‌توان در نمای دوربین ۲ متوقف شد.) بهترین لحظه برای بازگشت به دوربین یک دقیقا لحظه پرتاب وزنه است.
F) دوربین ۱ بالا بردن وزنه به بالای سر (تا انداختن وزنه روی زمین باید در نمای دوربین۱ متوقف ماند.)
G) دوربین ۲ عکس العمل ورزشکار و دنبال کردن تا انتقال به دوربین ۳
H) دوربین ۳ خروج ورزشکار از صحنه اصلی همراه با مربیان
I) دورین ۴ ورود ورزشکار به سالن گرم کردن
J) تکرار تصاویر (Slow Motion)

* انتقال (Transition) مورد استفاده در مونتاژ جریان اصلی مسابقه CUT است.
* در انتقال از رویداد اصلی به تصاویر آهسته و بازگشت به ادامه جریان مسابقه از وایپ یا استینگر استفاده می‌شود.

حتما ببینید

مقدمه‌ای بر طراحی صحنه در تلویزیون

عبدالعباس برغشی    در اين مقال قصد داریم از هنری سخن برانیم که در میان …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *