خانه / کنتراست / کنتراست :مرتضی سامانی – کمک مهندس بازنشسته صدا و تصویر

کنتراست :مرتضی سامانی – کمک مهندس بازنشسته صدا و تصویر

نویسنده: احد رجاییمن مرتضی سامانی متولد ۲۳ ارديبهشت ماه ۱۳۴۷ در محله ميدان بروجردی خيابان پيروزی در ارديبهشت ماه سال ۱۳۶۹ پدر، و در ارديبهشت ماه سال ۱۳۷۱ مادر عزيزتر از جانم را از دست دادم. در سال ۱۳۶۶ ديپلم رياضی گرفتم و در همان سال دانشجوی رشتة معدن دانشگاه اميرکبير شدم، که به علت تعيين رشته نامناسب و بی علاقگی به اين رشته بعد از چند ترم انصراف دادم. بعد از سربازی، در رشتة کامپيوتر و بعد از آن هم در رشته معارف اسلامی کارشناسی گرفتم و در نهايت در سال ۹۵ کارشناسی ارشد رشتة توليد دانشکدة صدا و سيما را اخذ کردم. به دليل علاقه به توليد محتوای رسانه ای، در حد بضاعت خود محتواهايي توليد کردم و از اين کار خود احساس رضايت نسبی داشته و دارم.
در ارديبهشت ماه سال ۱۳۷۷ بود که با راهنمايي و وساطت جناب آقای مجتبی رکنيان، مدير اداری وقت معاونت فنی سازمان، وارد سازمان و چند ماه در جهاد خودکفايي مشغول به کار شدم. انتقال بنده از معاونت فنی به معاونت سیما در سال ۷۸ انجام شد. در بدو ورود وارد واحد آموزش سیما شدم که تازه و چند روزی بود که تاسیس شده بود. معاونت سیما قبل از آن چنین واحدی نداشت و این اولین تجربه برای معاونت بود. استقبال کم نظیر همکاران از این واحد و ثبت نام در کلاس ها جالب بود. دوره های آموزشی، هم در حوزه تولید و هم فنی برگزار می شد و برای مشاغلی همچون کارگردانی، گرافیک، منشیان، مدیران و طراحان صحنه و … و نیز مهندسان فنی، تکنسین ها و دیگر مشاغل، تدارک دیده می شد. دعوت از همکاران صاحب تجربه و دارای سوابق علمی و کاری برای تدریس، کارایی و اثربخشی کلاس ها را ارتقا می داد و موجب انتقال تجربه آنها، به دیگر همکاران می شد.
اگر چه به عللی، این واحد چندان دوام نیاورد و بعد از حدود یک سال و اندی منحل و کار آن به شکل دست و پا شکسته به واحد های دیگر واگذار شد، ولی در همان مدت کم هم آثار و برکات زیادی به همراه داشت.
به عنوان مثال سرکار خانم رسولی و مهندس محمود مرادی در این زمان میز میکسر ویدئویی دی دی ۲۰- میزی که به تازگی در استودیو ۱۴جام جم و ۲۴ الوند نصب شده بود- را برای کارگردانان در استودیوی ۱۴ آموزش دادند و به دلیل استقبال زیاد، این دوره آموزشی چند بار تکرار شد.
نیازسنجی، طراحی کلاس ها، انتخاب استادان، ترجمه کاتالوگ ها و برخی مقالات از جمله کارهایی بود که در این واحد انجام می شد. بعد از این تجربه در معاونت سیما، کم کم دیگر معاونت ها نیز نیاز به چنین واحدی را در مجموعه خود احساس کردند و به تدریج واحدهای آموزش در معاونت ها راه افتادند و هویت خود را پیدا کردند.
به مدت يک سال در واحد آموزش معاونت سیما مشغول بودم و سپس به امور کارشناسی و ارزيابی مرکز تولید و فنی سيما- که آن هم تازه تأسيس شده بود- منتقل شدم.
تا انتهای خدمت در همين امور مشغول بودم و در خدمت مديران گرامی ای همچون آقايان مهندس محمود مرادی، مهندس مهرداد آقامحمدی، مهندس رضازاده و جناب مهندس رجايي بودم.
اما تمایل دارم مواردی را از تجربیاتم بازگو کنم. بلکه در آن ها نکاتی قابل استفاده برای عزیزانی باشد که در سازمان صدا و سیما خدمت می کنند.
در ابتدا چند مورد از برنامه های غیر کاری را ذکر می کنم. به دلیل علاقه ای که به برنامه های مذهبی داشته و دارم در کنار کارم تلاش نمودم در این امور مشارکت کنم. به عنوان نمونه طی چندين سال، درمناسبت های مختلف، مراسم مذهبی در محل های مختلفی همچون محوطة ميدان روبروی معاونت سیما و راهروی طبقه همکف این ساختمان برگزار کردیم و همکاران و مديران فارغ از ارتباطات کاری، صمیمانه در اين مراسم شرکت می کردند وحتی به یاد می آورم يک بار هم، همه را به ناهار دعوت و با آبگوشت از آن ها پذیرایی کردیم که خاطره اش همچنان در اذهان زنده است. این گونه برنامه ها ضمن پاسداشت شعائر دینی، موجب نزدیکی دل ها و صمیمیت بیشتر، به ویژه بین دو قشر غالباً متخاصم، یعنی مدیران و کارمندان می شد.
برگزاری اردوی يک روزة بسيار خاطره انگيزِ بازديد از منزل پروفسور حسابی در ميدان تجريش که جمعی از همکاران و مديران مرکز توليد و فنی از جمله مهندس منظری مدیر کل فنی و خانم عليزاده، مسئول دفتر اداره کل فنی در آن شرکت کردند از خاطرات به یاد ماندنی من است.
اردوی ديگر، اردوی يک هفته ای بازديد از مناطق جنگی جنوب بود که به همت جناب خطيبی -از کارگردانان قدیمی معاونت سیما- در سال ۱۳۷۸ برگزار شد و جمعی از همکاران سيما را به مناطق جنگی برديم.
تجربه کاری دیگر مربوط به تلاشی بود که امور کارشناسی و ارزیابی سیما بعد از نامه جناب آقای دکتر لاریجانی به مرکز تولید و فنی سیما و جناب آقای دکتر نجفی سولاری انجام داد که رییس سازمان از هم لول نبودن صدای شبکه های سیما گلایه نموده بود. گزارش ها و شکایات زیادی از طرف مردم و مخاطبان رسیده بود که بین سطح صدای شبکه های سیما تفاوت آزاردهنده ای وجود دارد. این مطالبات در حدود سال های ۸۲ تا ۸۴ خیلی جدی شد. برگزاری جلسات با مدیران فنی شبکه ها و دریافت گزارش از شبکه ها و رصد و ارزیابی صدای شبکه ها به صورت پیوسته و مستمر انجام می شد.
در ابتدای کار، اختلاف بین صدای شبکه ها بسیار زیاد و فاحش بود. با بررسی ها و پیگیری های مداوم، ابتدا اشکالات عمده، مانند اشکالات فرستنده های جماران و جام جم و سپس اشکالات کوچک تر مشخص و رفع گردیدند. همکاری پیوسته و تنگاتنگ با امور استانداردهای معاونت فنی، این کار را سریع تر به جلو می برد. در این دوره بود که متوجه شدیم، برای سالیان سال است که فرستنده شبکه ۴ محدوده ای از فرکانس های صوتی شبکه را در زمان پخش( البته در ماهواره، چونکه دریافتی های ما برای پرهیز از دخالت های دیگر عوامل ارزیابی، از ماهواره بود) حذف می کرد و این اتفاق بعد از گذشت چند سال مشخص و برطرف شد. ارسال گزارش به شبکه ها و دریافت بازخوردها هم، در نوع خودش برای همکاران دلگرم کننده بود؛ چرا که تاثیر مثبت ارزیابی ها خودشان را لمس می کردند. یکی از کارهای مستقل در ارزیابی صدای شبکه ها، ارزیابی عملکرد صدابرداران پخش بود. جناب آقای نجفی سولاری، بر اساس این گزارش ها مشوق ها و گاه تنبیهاتی را اعمال می کردند. بازخورد این کار و عکس العمل صدابردارها و گاه مراجعه به امور کارشناسی و اظهار خوشحالی و برخی مواقع ناراحتی آنها هم از جمله خاطراتی است که در ذهن همکاران آن زمان کارشناسی و ارزیابی باقی مانده است. یک روز یکی از صدابرداران پخش بعد از چندین بار مراجعه به امور کارشناسی آمد و با ناله و نفرین از اینکه به خاطر گزارش آن امور، قسمتی از حقوق او کم شده است، اظهار ناراحتی و شکایت می کرد و مدتی در کارشناسی بود و نمی رفت!
در نهايت اين دوران، در ۷ ارديبهشت ماه ۱۴۰۰ به پایان رسید و من بازنشسته شدم و به جمع دوستانی پيوستم که “باز نشسته” هستند و برای پروازی ديگر آماده می شوند.

حتما ببینید

کنتراست -اسماعیل میر فخرایی- بخش اول

استاد بزرگوار اسماعیل میر فخرایی از بزرگان و پیش کسوتان تلویزیون است. در صفحه کنتراست …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *