خانه / کنتراست / کنتراست: جلال عطارزاده(گرافیست بازنشسته)

کنتراست: جلال عطارزاده(گرافیست بازنشسته)

    جلال عطارزاده

شرح حال:

* متولد ۱۳۴۲، كارشناس ارتباط تصويري.

*۱۳۶۶-۱۳۸۰ مشاور و طراح گرافيک شرکت‌ها و سازمان‌هاي دولتي وغير دولتي . * عضو کميته بررسي آثار گرافيکي در اولين جشنوارة توليدات سيما.

* مسئول برپايي اولين نمايشگاه آثار گرافيکي در اولين جشنواره توليدات سيما

*عضو تيم راه‌اندازي گرافيک شبکه پيام نما * مديرعامل شرکت تبليغاتي باذل انديشه

*۱۳۸۲-۱۳۸۴ راه‌اندازي و مديريت واحد گرافيک شبکه خبر سازمان صدا و سيما

 *مدير سايت فرهنگستان هنر (www.honar.ac.ir)  

*مدير بخش گرافيک سايت واحد مرکزي خبر (www.iribnews.ir )

*داور و مدير کميته گرافيک در جشنواره اول و دوم خبر توليدات معاونت سياسي سازمان صدا و سيما

*۱۳۸۴-۱۳۸۶ داور بخش مقالات كميته گرافيك سومين جشنواره خبر و برنامه‌هاي سياسي سازمان صدا و سيما

*دبير شوراي گرافيک معاونت سياسي سازمان صدا و سيما

 *۱۳۸۲ تا کنون مدير سايت (www.azizestan.com )

* مدرس دانشکده شريعتي

* عضوکميته تخصصي گرافيک سيماي جمهوري اسلامي

* عضو شوراي بررسي مقالات تخصصي مجلة آينه

* مدير مسئول انتشارات عزيزستان

* برپایی نماشگاه انفرادی نقاشی دیجیتال با عنوان مهربان باشید۱۳۹۰

* مدیر و مسول برپایی اولین نمایشگاه گروهی پوستر مهربان باشید ۱۳۹۲

* مدیر و مسئول برپایی نخستین جشنواره پوستر روز اخلاق و مهرورزی ۱۳۹۳

*طراح و دبیر نخستین جشنواره عکس چادرهای آسمانی ۱۳۹۴

* دبیر نخستین جشنواره هنرهای تجسمی محمد (ص) پیامبر مهربانی ۱۳۹۴

 

خاطره: افتتاح شبکه خبر

شهریور سال ۱۳۷۸ زمزمه‌هایی برای تاسیس شبکه خبر بود، شبکه‌ای که قرار بود فقط خبر پخش کند. تصور چنین شبکه‌ای در آن زمان خیلی سخت بود. مگر می‌شد از صبح تا شب خبر پخش کرد؟

برای پخش اخبار در شبکه‌های پنج گانه آن زمان و بخش‌های خبری شبکة جام جم، بسیاری از همکارن، پیوسته مشغول فعالیت خبری بودند تا هر گروه یک بخش خبری را پوشش دهد و حالا شبکه خبر ایده جدیدی بود که تا قبل از آن آزموده نشده بود. تامین امکانات سخت افزاری و نرم افزاری  آغاز شد. تحریریه‌های مختلف برای تولید خبرهای متنوع و گوناگون پیش بینی شد و تمرین برای آماده‌سازی و تامین زیرساخت‌های این شبکه شروع شد. بخش‌های گوناگون خبری به گرافیک های متناسب با آن بخش  و در نتیجه گرافیست‌های حرفه‌ای نیاز داشتند.

در  این اوضاع بود که قرعه به نام من افتاد. چون در بخش گرافیک خبر از دیگران سابقه بیشتری داشتم، مسئولیت راه‌اندازی بخش گرافیک خبر به من سپرده شد.

با یک فراخوان عمومی حدود ۴۰ نفر برای همکاری در بخش گرافیک شبکه خبر اعلام آمادگی کردند. داوطلبان، اغلب دانشجویان رشته گرافیک بودند. اما هیچ یک با گرافیک تلویزیونی و خبری آشنایی نداشتند و لازم بود همه آنها با استانداردهای گرافیک تلویزیونی آشنا شوند. بعد از یک دوره آموزشی دوهفته‌ای، آزمونی از این افراد گرفته شد و حدود بیست نفر از داوطلبان پذیرفته شدند.

اما هنوز آمادگی کافی برای فعالیت جدی در تحریریه‌های‌ مختلف برای ایجاد یک ساختار واحد و هویت سازمانی برای هر بخش خبری و سرعت بخشیدن به تولید سفارش‌های گرافیکی برای هر یک از بخش‌های خبری نداشتند. چون هنوز هیچ یک  به عنوان گرافیست خبری کار حرفه‌ای انجام نداده بودند.

من کپشن‌های پشت سر مجری را طراحی کردم، در پی آن برای هر بخش خبری، هویت بصری واحدی طراحی شد تا همه گرافیست‌ها‌ سفارش‌های خبری را روی زمینه ثابتی که از قبل طراحی شده بود، طراحی و اجرا کنند و اگر چنین شیوه‌ای در پیش گرفته نمی‌شد، تولیدات گرافیکی به علت متعدد بودن گرافیست‌ها‌ در نوبت‌های کاری مختلف، از یکپارچگی خارج می‌شدند و این تفاوت‌ها علاوه بر موضوع خبر، در هویت بصری شبکه هم رخ می‌نمود. عاملی که باعث به هم ریختگی بصری و بی‌هویتی گرافیک شبکه خبر و تولیدات گرافیکی آن می شد.

در آغاز فعالیت واحد گرافیک خبر، شکل اجرایی به صورت متمرکز بود؛ همانند ساختاری که برای پخش طراحی کرده بودم. در هر شیفت حدود ۱۰ نفر در بخش گرافیک حضور داشتند و فردی به عنوان مدیر هنری، مسئول شیفت یا مدیر هنری پاسخگوی ِ سفارش‌ها و حلقه ارتباطی بین تحریریه‌های‌ خبر و گرافیست‌ها‌ بود. تاکید من بر متمرکز بودن گرافیست‌ها‌ در یک مجموعه به منظور هم افزایی هنری بود.  چون معتقد بودم این کار موجب ارتقای کمی و کیفی تولیدات گرافیکی می شد. به علت اینکه بخش های خبر متعدد و خبرها متنوع و اغلب بدون تصویر بودند. لزوم کنترل چند مرحله‌ای احساس می‌شد. در مرحله اول، این کنترل را خود گرافیست انجام می‌داد تا هماهنگی‌های تصویری و محتوایی با موضوع خبر در کپشن گرافیکی به خوبی دیده شود. بعد از گرافیست، مسئول شیفت این کنترل را بر عهده داشت و در نهایت دبیر خبر و سردبیر کار سفارش داده شده را تائید می‌کردند. سپس کار ضبط می‌شد و برای تدوین در کنار تصاویر خبری به تدوینگر سپرده  می‌شد. اما بدیهی بود که همیشه کار مطلوب نباشد. زیرا سفارش‌ها، زیاد و  فرصت برای طراح و گرافیست کم  بود. از این رو برای جلب دقت بیشتر همکاران گرافیست به بالابردن کیفیت هنری، در هر دوره یک ماهه، همه آثار تولید شده گرافیکی  بازبینی می‌شدند و از میان انبوه کپشن‌های تولید شده، تعدادی  برگزیده و از میان آنها، سه اثر به عنوان اثر منتخب همان ماه انتخاب می‌شد. بعد از بازبینی آثار، نمونه‌هایی هم دیده می شد که بسیاری از اصول اولیه یعنی استفاده از لی آوت مناسب( چینش تصویر و نوشتار در یک قاب ) و انتخاب رنگ و ترکیب بندی را رعایت نکرده بودند و برخی از این موارد ناشی از سرعت کار و نبودن فرصت کافی برای مرور مجدد بود و تعدادی از کپشن‌ها هم از روی ناتوانی و انتخاب نادرست شکل می گرفت و می بایست به طراح آن تذکر داده می‌شد تا این خطا دوباره تکرار نشود.

از این رو پوشه‌ای به نام ”تذکرات“ از میان نمونه‌های بازینی شده ایجاد کردم و در جلسه عمومی نکات مهم را تذکر می دادم. چند جلسه اول خودم این تذکرات را اعلام می‌کردم و درباره آنها صحبت می‌کردیم. به مرور تعداد کارهای مساله‌دار کمتر شدند و در جلسات بعد، هر بار یکی از همکاران گرافیست، کارهای ناقص را نقد می‌کرد.

 این جلسات حکم کلاس بازآموزی را برای گروه گرافیک  شبکه خبر داشت. پس از پایان جلسه نقد و بررسی ماهانه از مجموع آثاری که منتخب شده بود، پرینت رنگی تهیه می‌شد. به صورت نمایشگاه آثار گرافیکی شبکه خبر، در همان واحد گرافیک نصب می‌شد و مدیر شبکه به سه نفر برگزیده پاداش می‌پرداخت.

اما شاید حس برگزیده شدن و به نمایش در آمدن آثار برگزیده در تحریریه شبکه از پاداش ریالی آن با ارزش تر بود. یکی از مستندات به جای مانده، که مربوط به سال ۱۳۷۸ است، گزارش اینجانب برای آقای بیابانی- مدیر وقت شبکه- است. در این گزارش آمده:    »از میان ۵۰۶۰ اثر گرافیکی در بخش‌های مختلف خبر، ۹۰ اثر جزء آثار برگزیده ماه محسوب شده است.«

حتما ببینید

کنتراست :مرتضی سامانی – کمک مهندس بازنشسته صدا و تصویر

من مرتضی سامانی متولد ۲۳ ارديبهشت ماه ۱۳۴۷ در محله ميدان بروجردی خيابان پيروزی در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *