خانه / آموزش / مقدمه‌ای بر طراحی صحنه در تلویزیون

مقدمه‌ای بر طراحی صحنه در تلویزیون

عبدالعباس برغشی

   در اين مقال قصد داریم از هنری سخن برانیم که در میان رشته‌های هنری دارای جایگاه خاصی است و در رسانه‌های تصویری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هنری که از تأثیرات بیان بصری آن، می‌توان به مفاهیم زیباشناسی و فضاسازی که از مباحث مهم طراحی صحنه ودکور است اشاره کرد.

طراحی صحنه یا سینوگرافی(scenography)در جهان رسانه‌های تصویری دارای ارزش و اعتبار خاصی است. زمانی بود که این هنر، نقشی حاشیه‌ای و فرعی در برنامه‌سازي تلويزيون داشت و تنها به شبیه‌سازی مکان رویدادها خلاصه می‌شد. با گذر زمان کارایی دراماتیک وزیباشناسی آن بیشتر آشکار شد، تا جایی که در دوران ما ‌طراحي صحنه دربردارنده جوهرة فکری موضوع برنامه است كه بوسیلة مجموعه علائم صحنه‌ای به مخاطبان انتقال می‌یابد. هر هنری، زبان خاص خود را دارد و این زبان، مرکب از عناصر مورد کاربرد آن هنر و نحوه ترتیب وتنظیم این عناصر به منظور رساندن پیام است.

زبان برنامه تلویزیونی رامی توان به چند جزء یعنی، عوامل انسانی(مجریان ومیهمانان …)، متن برنامه، فضای برنامه(دکور،لباس،نور..)، عناصر فنی و کارگردان تقسیم کرد.

شاید روش بهتر برای ملاحظه این زبان، آن باشدکه بگوییم یک برنامه تلویزیونی را باید به عنوان یک عمل ارتباطی، برحسب عناصرتشکل دهنده مدلی ارتباطی، بررسی کرد. بدین ترتیب، یک فرستنده، یک گیرنده، یک پیام به صورت مجموعه خاصی از علامات، یک مجرا و یک بازخورد یا پاسخی از گیرنده وجود دارد.(شکل ۱)

شکل۱

عمل ارتباطی دریک ماتریس یا زمینه و به بیان دیگر، در وضعیتی واقع در مکان و زمان انجام می‌شود. اجرای یک برنامه، جایی در زمان روی می دهد و متضمن رابطه میان برنامه، عوامل اجرایی برنامه و مخاطبان است. به بیان دیگر، ماتریس اوضاع و احوال فیزیکی محاط بر اجرای برنامه تولیدی و زمانی است که ضبط برنامه درآن واقع می‌شود. همین رابطه فیزیکی است که خود رابطه روانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. از این روی بر آنچه ابلاغ می‌شود، موثر می افتد. کنت برک (kenneth burke1897) نویسنده و منتقد آمریکایی که تئوری نمادگرایانه نقد ادبی را مطرح کرد، در بحث خود، در خصوص کارهای نمادین یا رساننده  به طورکلی اصطلاحی را از تئاتر به عاریت گرفته و از این بعد زمانی و مکانی با عنوان صحنه یاد می کند.

ماتریس یا صحنه بدین معنا شامل ساختمان فیزيکی استودیو، زمان وشرایط اجرا و منظره صحنه(به معنای مصطلح آن) است. تقریباً غیر ممکن است بتوان صحنه را که مشتمل بر سایر عناصر فنی است، ازساختمان فیزیکی استودیو جداکرد. زیرا مکانی که اجرا در آن واقع می‌شود عمدتاً تعیین کننده نوع صحنه، نور، لباس، آرایش وآثار صوتی است که به کار می رود. براساس این امکانات نخستین کارکرد صحنه‌پردازی را می‌توان به طور ساده، رساندن اطلاعات، توصیف کرد. این نکته کلیدی‌ترین مفهومی است که در صحنه پردازی باید بدان توجه کرد.

 

حتما ببینید

وزنه برداری Weightlifting

– مسابقه‌ای که در آن ورزشکار هالتر (Barbell)ی را با بیشترین وزنه‌ای که می‌تواند، بالای …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *