خانه / رسانه / تولید تلویزیونی ایمن در دوران کرونا

تولید تلویزیونی ایمن در دوران کرونا

نویسنده: احد رجایی

    تولید برنامه

  • لازم است تعداد افرادی که با میز میکسر، دستگاه‌های صدا، کنترل‌های دوربین و سایر دستگاه‌های مشترک کار می‌کنند، محدود شوند. بهتر است برای پاک کردن این دستگاه‌ها از دستورالعمل‌های سازنده استفاده شود.
  • برای کاهش تماس با مانیتورها و دستگاه‌های دیگر، بهتر است آنها را برای زمان بیشتری روشن بگذارید تا لازم نباشد در طول روز به دفعات، روشن و خاموش‌شان کنید.
  • دستکش، محافظ خوبی است، اما اگر درست به کار نرود( به ویژه در زمان پوشیدن و در آوردن) خودش عامل انتقال آلودگی از جایی به جایی دیگر است.
  • پوست برخی افراد به سفید کنندة حاوی کلرین حساس است بنابراین علامتی که راجع به استفاده از آن توضیح می‌دهد، باید گذاشته شود.
  • قسمت‌های مختلف دوربین که بیشتر در تماس هستند مانند دسته‌های زوم و فوکوس، هدست‌ها باید به طور مرتب ضدعفونی شوند.
  • در صورت امکان دوربین روی لانگ شات قفل شود تا نیازی به تصویربردار نباشد.
  • بررسی کنید که افراد و دستگاه‌های شما آشنایی و توانایی کار با روش‌های برقراری ویدئو کنفرانس را دارند.
  • آمادگی برقراری ارتباط از راه‌های گوناگون را داشته باشید و فرض را بر این بگذارید که افراد آن طرف ارتباط توانایی تغییر روش ارتباط خود به دلخواه شما را ندارند.
  • گرافیک لازم را آماده داشته باشید تا در صورت اشکال در ارتباط‌ها از آن استفاده کنید.
  • آمادگی استفاده از ارتباط‌های صوتی را داشته باشید.
  • درست است که کیفیت گزارش‌های تلفنی یا اینترنتی به اندازة کیفیت گزارش مستقیم و با میکروفن کیفیت بالا و در محل مناسب نیست، اما در شرایط بحرانی کرونا بهتر است که از این روش‌ها استفاده شود تا مجریان یا مهمانان مصونیت بیشتری داشته باشند.
  • وسایل مشترک همچون میکروفون‌ها و فرستنده‌های صوتی، چاپگر‌ها، تبلت‌ها و کنترل از راه دورها بایستی به طور مرتب ضدعفونی شوند و مشخص شود که هر کدام توسط چه کسی استفاده می‌شود. در صورت امکان، هر کس از دستگاه مشخصی استفاده کند و روی آن را برچسب بزند یا دستگاه حالت چرخشی داشته باشد و پس از هر بار استفاده، ضدعفونی شود.
  • سطح کاغذهای چاپگر نباید لمس شوند و فقط وقتی که از چاپگر بیرون می‌آید نوک آن گرفته شود.

داخل استودیو

  • مجریان و مهمانان در دورترین حالت ممکن(حداقل فاصله دو متری) بنشینند.
  • می‌توان از مجریان در حالت یکی پشت میز و دیگری ایستاده استفاده کرد.
  • می‌توان یکی از مجریان را جلوی پرده کروماکی همراه با دکور مجازی قرار داد.
  • البته نشستن مجریان در فاصله زیاد و یا در استفاده از نماهای جداگانه استفاده از برخی نماهای دور که مجریان را با فاصله نشان دهد تشویقی برای بینندگان در رعایت فاصله گذاری است.
  • وسایل مشترک مانند آینه، قلم و نظایر آنها باید برداشته شوند. به هر مجری محفظه‌ای مانند سطل پلاستیکی داده شود تا وسایلش را داخل آن بگذارد و با خودش بیاورد و برگرداند.(سایر افراد گروه نباید به وسایل او دست بزنند.)
  • در صورت استفاده متصدیان صحنه و تصویربرداران از هدفون مشترک، علاوه بر ضدعفونی، لازم است کاورها و بادگیرهای اختصاصی به هر فرد اختصاص یابد.

نکات مربوط به میکروفون

  • معمولا به گزارشگرها توصیه می‌شد که به موضوعات خیلی نزدیک شوند و میکروفون را (به خصوص در مورد میکروفون‌های تمام جهتی ) در فاصله 8 تا 10 سانتی‌متری دهان مصاحبه شونده بگیرند. اما اکنون باتوجه به فاصله دو متری که باید رعایت شود این فاصله نباید برای میکروفون در نظر گرفته شود. بنابراین باید از تجهیرات و روش‌های دیگری استفاده کرد.
  • می‌توان از میکروفنی جهتی به جای تمام جهتی استفاده کرد. میکروفون‌های شات گان می‌توانند با فاصله بیشتری گرفته شوند و صدای خوبی داشته باشند. اما ممکن است صدای آمبیانس هم داشته باشیم. بنابراین بهتر است از بوم یا پایه میکروفون استفاده شود.
  • با استفاده از بوم می‌توان میکروفون را به گوینده نزدیک کرد و در عین حال از او فاصله داشت. هر چه بازوی بوم بلندتر باشد باید از لرزه‌گیر نیز استفاده شود تا فرکانس پایین تداخلی در ضبط بوجود نیاید. اگر میکروفون فیلتر حذف فرکانس پایین هم داشته باشد کیفیت کار بهتر می‌شود.
  • به جای استفاده از بوم دستی می‌توان از پایه میکروفن استفاده کرد. البته این کار مشکلاتی دارد مثلاً ممکن است موضوع نسبت به ناحیه دریافت میکروفون تغییر محل بدهد. اگر موضوع نشسته باشد و از او خواسته شود که تکان زیادی نخورد، کار بهتر خواهد شد. استفاده از بوم‌های قابل حرکت نیز روش‌های بهتری هستند.
  • پایه میکروفون‌های رومیزی مشکل ساز هستند. برخی از آنها به قدر کافی بلند نیستند که هم سطح دهان شوند. در این صورت باید پایه روی جعبه‌ای قرار داده شود. پایه‌های بلندتر بهترند اما در مورد آنها به ارتعاش حاصل از تکان میز باید توجه کرد. قرار دادن پایه روی ماده‌ای که ارتعاشات را کاهش دهد یا استفاده از عایق برای میکروفون این اثرات را کم می‌کند.
  • میکروفون‌های یقه‌ای از نظر محل نصب انتخاب خوبی هستند. زیرا روبروی دهان قرار نمی‌گیرند که ترشحات دهان به آن‌ها بپاشد. اما برای نصب باید به موضوع خیلی نزدیک شد. بنابراین بهتر است صدابردار از فرد بخواهد خودش میکروفون را وصل کند و البته باید نظارت کند که در محل مناسب و به درستی نصب شود.
  • از بادگیرها و بادگیر پاپ فومی ‌می‌توان برای محافظت از پاشیدن مایعات دهان گوینده به میکروفون استفاده کرد چون قابل شستشو با آب و صابون نیز هستند. بهتر است تعداد کافی از این بادگیرها موجود باشد تا زمان کافی برای شستن و خشک شدن آن‌ها در اختیار داشته باشید.

 

 

حتما ببینید

آینده رسانه در همه‌گیری بیماری کووید19(بخش دوم)

در قسمت اول این پژوهش که در شماره قبل نشریه ارائه شد به تنگناهای مالی …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *