خانه / نور و تصویر / تصویربرداری / آشنایی با مانت‌های B4 وF (بخش دوم)

آشنایی با مانت‌های B4 وF (بخش دوم)

نویسنده: امیررضا شفاعی

مانت‌های B4  درسال ۱۹۹۲ توسط (Broadcasting Technology Association (BTA ، (متشکل از شبکه NHK ژاپن و اعضای  تجاری آن یعنی کانن، فوجی، هیتاچی، ایکیگامی، JVC، ماتسوشیتا (پاناسونیک)، نیکون، سونی و توشیبا)، مطرح و با استاندارد BTA S-1005 ثبت شد. این مانت با توجه به اندازة مورب ۱۱میلیمتری برای حسگر‌های۲/۳ اینچی مناسب است.

اگرچه این استاندارد در سال ۱۹۹۲ تنظیم شده بود، اما مانت B4  قبل از سال ۱۹۸۰ وجود داشت. شرکت سونی در سال ۱۹۷۸ اولین دوربین با مانت B4  را در دوربین BVP-300  خود استفاده کرد. علاوه بر این، تمام دوربین‌های بتاکم سونی مانت‌B4  دارند.

B4  استانداردی دربرودکست است که برای پشتیبانی از لنزهای ENG در دوربین‌های ENG  استفاده می‌‌شود. امروزه شرکت‌های بزرگی همچون سونی برای حفظ جایگاه خود در تولید تجهیزات برودکست، در بیشتر دوربین‌های خود از مانت‌های B4  استفاده می‌کنند. حتی شرکت‌های نوپایی مانند بلک‌مجیک  با استفاده از این مانت در دوربین‌های مدل mini ursa  سعی دارند در رقابت برای فروش این استاندارد حضور داشته باشند. البته برند نیکون هم در بیشتر دوربین‌های خود از این استاندارد استفاده می‌کند. تعدادی از دوربین‌های جدید سینمایی مانند برند RED  نیز از مانت B4  بهره می‌برند.

مانت لنز‌های نیکون

این موضوع در مورد نیکون کمی پیچیده است. شرکت ژاپنی مشهور نیکون از مانت نوعF  – که در سال ۱۹۵۹طراحی شده است- استفاده می‌کند. همچنین دوربین‌های عکاسی بدون‌آینه (Mirrorless)‌این تولیدکننده که چندان پرکاربرد نیستند، نیز از این مانت بهره می‌برند. با این وجود در اسم لنزهای DSLR  این تولیدکننده به طور معمول خبری از حرف F  نیست و با حروف AF، AF-P  یا AF-S شروع می‌شوند.

این حروف نوع فوکوس لنز را نشان می‌دهند و ارتباطی با مانت آن ندارند. در سایت‌ها به طور معمول حروف بعد از سیستم فوکوس و قبل از اسم NIKKOR  می‌آیند که نوع مانت لنزهای DSLR  را تعیین می‌کنند.

 مانت‌ F  به دو گروه تقسیم می‌شود:

 DX   : مشاهدة حروف DX  قبل از اسم NIKKOR  بر روی بدنة لنز  به این معنی است که این لنز به‌صورت ویژه برای دوربین‌های DSLR  با حسگر APS-C  یا DX  نیکون طراحی شده است. بر روی بدنة این لنزها حروف DX  به شکلی بزرگ حک شده‌اند. در صورت بهره برداری از این نوع لنزها بر روی نمونه‌های فول‌فریم حاشیة سیاهی را در بالای کادر مشاهده خواهید کرد.

FX   : حروف FX  به حسگرهای فول‌فریم نیکون اشاره دارند. با این وجود در اسم لنزهایDSLR  نیکون-  که برای نمونه‌های فول‌فریم طراحی شده‌اند- حروف FX  را نخواهید دید.

وقتی مانت لنز از نوع F  باشد، لزومی ندارد حروف DX بر لنز حک شود. چنین لنزی با دوربین‌های فول‌فریم و کراپ نیکون سازگار است. در خصوص لنزهای مانت F  نیکون باید به حروف ابتدایی اسم لنز که به سیستم فوکوس اشاره دارند و حروف بعد از عدد دیافراگم که به نوع دیافراگم اشاره دارند نیز توجه کرد. حروف AF، AF-S، AF-I و AF-P  به نوع فوکوس و حروف G، D  و E  به نوع دیافراگم اشاره دارند.

 دوربین‌های بدون آینه و آینه‌دار:

در ابتدای قرن بیستم، آینه به دوربین‌های عکاسی اضافه شد. ورود آینه به تولید و عرضة دو نوع دوربین جدید انجامید. در نوع اول، دوربین‌های مجهز به لنز دوگانه، با استفاده از آینه، تصویر لنز بالایی را بر نمایشگر نیمه شفافی روی دوربین بازتاب می‌دادند که منظره را قابل رویت می‌کردند. لنز دوم که در زیر لنز بالایی قرار داشت، وظیفه نوردهی به فیلم را پس از باز شدن شاتر بر عهده داشت. تغییر اعمال شده روی لنز بالایی برای فوکوس روی لنز دوم نیز اعمال می‌شد.

نوع دوم دوربین‌ها، ساختاری مشابه دوربین‌های DSLR  کنونی داشتند. در این طراحی- که آینه بین لنز و فیلم قرار می‌‌گرفت- تا زمانی که کلید شاتر فشرده نمی‌شد، آینه در وضعیتی قرار داشت که تصویر دریافتی از لنز را به سمت منظره‌یاب در پشت دوربین انتقال می‌داد. اما زمانی که کلید شاتر فشرده می‌شد، آینه به سمت بالا می‌رفت و نور عبور داده شده از لنز بر فیلم می‌تابید.

این دوربین‌ها که برای ثبت تصویر از وجود فیلم  بهره می‌برند، در اصطلاح (SLR (Single-Lens Reflex خوانده می‌شوند. مزیت این نوع طراحی علاوه مشاهدة منظره از طریق لنز اصلی، کوچک‌تر بودن دوربین در طراحی نهایی  است.

از آینه تا ال‌سی‌دی

دوربین‌های بدون آینه ساختاری مشابه دوربین‌های کامپکت یا موسوم به Point and Shoot  دارند. در این دوربین‌ها لنز دقیقا جلوی شاتر و فیلم یا حسگر قرار می‌گیرد. با استفاده از این طراحی، مشکل نمایش منظرة روبروی دوربین نیز تاحدودی حل می‌شود، بطوری که نور پس از برخورد با حسگر دوربین روی نمایشگری ال‌سی‌دی برای کاربر نمایش داده می‌شود.

دوربین‌های کامپکت

کاربران با استفاده از نمایشگر ال‌سی‌دی در پشت دوربین، اقدام به کادربندی و ثبت تصویر می‌کنند، حال آنکه کیفیت پایین لنز، حسگر و ال‌سی‌های استفاده شده در این نوع دوربین‌ها باعث شده بود تا دوربین‌های Point and Shoot  آنچنان که باید جدی گرفته نشوند و همچنان دوربین‌های DSLR  به عنوان اصلی‌ترین گزینه برای تصویربرداری استفاده شوند. با پیشرفت هر چه بیشتر فناوری تولید حسگر و کاهش قیمت‌ها، تولیدکنندگان اقدام به استفاده از حسگر، لنز و ال‌سی‌دی‌های قدرتمندتر کردند که در واقع دوربین‌های بدون آینه جایگزینی دوربین‌های DSLR  را نوید می‌دادند.

 

حتما ببینید

قواعد قاب‌بندی و کارگردانی مسابقات تیر و کمان(بخش ۲)

سعید آتشین در ادامه مطلب پیشین به دوربین‌های حاشیه‌ای می‌رسیم. این دوربین‌ها ( همانطور که …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *