خانه / نور و تصویر / نورپردازی / تصحیح رنگ ویدئو

تصحیح رنگ ویدئو

نویسنده: مجید نائیجیان

تفاوت رنگ‌بندی (color grading)  و تصحیح رنگ  (color correction)

در گذشته تصحیح رنگ مربوط به ویدئو و رنگ‌بندی مربوط به سینما بود، اما اکنون این دو روش با هم ادغام شده‌اند و در سینما و ویدئو از هر دو آنها استفاده می‌شود.  تصحیح رنگ و رنگ‌بندی دو مفهوم متفاوت هستند. در هر نما تصحیح رنگ بیشتر برای تنظیمات صحیح رنگ برای اصلاح تغییرات رنگ ناشی از نور پردازی وتصویربرداری است، تا به رنگ واقعی صحنه برسیم. ولی رنگ‌بندی به مجموعه تنظیماتی گفته می‌شود که بر اساس روایت داستان و نیازهای هنری انجام می‌شود.

وظایف تنظیم‌کنندة رنگ یا کالریست

1- تصحیح اشکالات مربوط به نوردهی و رنگ

به طور معمول تصاویر دیجیتال هیچ وقت با توجه به شرایط ضبط در بیرون یا داخل استودیو در بهترین شرایط نوردهی و تعادل رنگ قرار ندارند.  در تصویربرداری با دوربین پرتابل نیز دوربین به دنبال سوژه متحرک حرکت می‌کند و شرایط نوری تغییر می‌کند. برای مثال از فضای روز وارد راه پله‌ای می‌شود که با لامپ تنگستن روشن شده سپس وارد اتاقی می‌شود که با نورفلورسنت روشن شده است. در این شرایط میزان نوردهی و تعادل رنگ با توجه به دماهای مختلف رنگ تنظیم نیستند.

2-جلوة مناسب عناصر کلیدی صحنه 

عناصر کلیدی هرصحنه بایستی برای بیننده واضح (فوکوس) باشند.  این فوکوس در تصویر مستند یا روایی می‌تواند مربوط به جمعیتی باشد که درآن نما حضور دارند.  این‌ وضوح در آگهی ‌تبلیغاتی مربوط به محصولی است که بایستی به فروش برسد.  مخاطب انتظار دارد که این عناصرکلیدی به خوبی نشان داده شوند.  مثالی کلی برای کسانی که اصول تصحیح رنگ را رعایت می‌کنند این است: رنگ چهرة مردم در هر صحنه بایستی بهتر از زندگی واقعی به نظر بیاید.

3- متعادل کردن نماهای صحنه برای مطابقت

اغلب برنامه‌ها، روایی یا مستند، سری تصاویری هستند که از منابع گوناگونی بدست آمده‌اند. نماها در چندین محل طی روزها و هفته‌ها و ماه‌ها تولید می‌شوند. حتی در تصاویری که با مهارت، نورپردازی و تصویربرداری شده‌اند نیز تفاوت‌های رنگ و نوردهی اجتناب‌ناپذیر است.  وقتی که این تصاویر با هم در سکانسی تدوین شده دیده می‌شوند تفاوت‌های رنگ و کنتراست آنها سبب می‌شود، نماهای‌ جداگانه از نظر بیننده ناهموار به نظر بیایند. با تصحیح رنگ دقیق همه نماهای متفاوت سازندة صحنه را می‌توان متعادل کرد تا طوری تطابق داشته باشندکه به نظر برسد همة آنها در یک مکان و یک زمان گرفته شده‌اند.  

ایجاد سبک

تصحیح رنگ فقط شامل تطبیق نماهای مختلف، متعادل کردن رنگ‌ها و تنظیم نوردهی نیست.  رنگ و کنتراست و صدا سطح دیگری از کنترل دراماتیک برروی برنامه را فراهم می‌کنند. با رنگ‌بندی ماهرانه می‌توان غنی و اشباع بودن یا خفه و آرام بودن تصویر را کنترل کرد.  می‌توان نماها را گرمتر یا سردتر کرد، جزئیات سایه‌ها را بیرون آورد یا رنگ‌ها را فشرده کرد.  چنین تغییراتی دریافت بیننده و حال و هوای صحنه را تغییر می‌دهند.

ایجاد عمق

یکی از وظایف تصویربردار و نورپرداز ایجاد عمق در رسانة دو بعدی است.  با ابزارهای موجود در رنگ‌بندی با استفاده از رنگ و کنتراست عمق دریافتی صحنه‌هارا می‌توان تغییر داد.

تبعیت از استانداردهای کنترل کیفیت

به طور معمول لازم است  برنامه‌های‌ انتخاب شده برای پخش از دستورالعمل‌های کنترل کیفی که محدودیت‌های قانونی برای سیگنال مشخص می‌کنند، تبعیت کنند. مواردی مانند حداقل سطح سیاهی، حداکثر سطح سفیدی، حداقل و حداکثر رنگ و محدودیت‌های ‌رنگ سیگنال مرکب (کامپوزیت).  تبعیت‌ از این دستورالعمل‌ها برای‌تضمین پذیرش برنامه برای ‌پخش مهم هستند، زیرا مقادیر غیرقانونی سبب بروز مشکلاتی هنگام ارسال می‌شوند.  به دلیل تغییرات استانداردهای کنترل کیفیت لازم است که دستورالعمل‌ها نیز روزآمد شوند. 

شکل 1)

تنظیمات اولیه برای کنتراست با استفاده از لومینانس

در فرآیند تصحیح رنگ می‌توان تمامی تصاویر دیجیتال را به مولفه‌های لومینانس(روشنایی و تاریکی سیگنال ویدئو) و کرومینانس (رنگ) تبدیل کرد.  در این بخش، چگونگی کنترل کنتراست تصویر با استفاده از لومینانس توضیح داده می‌شود. کنتراست پایه و اساس تصویر است.  هر تصویر براساس سطوح خاکستری یعنی از سیاه مطلق به خاکستری تیره وسپس تا خاکستری روشن و سفیدی و در انتها با روشن‌ترین سفید‌ها توصیف می‌شود.  همانطور که در شکل 1 دیده می‌شود تصویررنگی اصلی در سمت چپ قرار دارد و با سیاه و سفید کردن آن به آسانی می‌توان تمام سطوح خاکستری تصویر از روشنی‌های زیاد و سایه‌ها و سطوح روشنی میانی را با هم مقایسه کرد.

شکل 2)

تعریف کنتراست

اغلب وقتی در مورد کنتراست صحبت می‌شود، منظور اختلاف نسبی بین بخش‌های روشن و تاریک تصویراست.  تصاویر با سایه‌هایی که خیلی تاریک نیستند و بخش‌های روشنی که خیلی روشن نیستند به طور معمول، تصاویر با کنتراست پایین به شمار می‌روند. شکل 2  تصویری با کنتراست پایین به شمار می‌رود که نواحی روشن آن خیلی روشن و نواحی تاریک نیز سیاه نیستند.

شکل 3)

اما وقتی عکاسان وتصویربرداران در مورد کنتراست صحبت می‌کنند اغلب منظورشان گسترة سطوح خاکستری یک عکس یا تصویر ویدئویی است. در شکل3 نقاط سیاه و سفید تصویر بالا درمقیاس خاکستری مطابق گسترة لومینانس موجود نشان داده می‌شود همانطور که مشاهده می‌کنید این تصویر تمامی گسترة سطوح خاکستری قابل دسترس را اشغال نمی‌کند.

شکل 4)

در عوض تصاویری که شامل سایه‌های تیره و بخش‌های خیلی روشن هستند به عنوان تصاویر با کنتراست بالا در نظر گرفته می‌شوند.  تصویر شکل 4 نیز در شب است که کنتراست بالایی دارد یعنی علاوه بر داشتن بخش‌های خیلی روشن در صورت مرد، تیره‌ترین سایه‌ها هم سیاهی عمیقی دارند. با مشاهده گسترة سطوح خاکستری در کانال لومینانس این تصویر معلوم می‌شود که تقریباً تمامی گسترة موجود   ( از سیاه صفر درصد تا سفیدهای 100 درصد) استفاده شده که در نتیجه این تصویر را بشاش و زنده کرده است.

  به طورخلاصه کنتراست یا نسبت کنتراست، تفاوت بین روشن‌ترین و تیره‌ترین مقادیر روشنایی در یک تصویر است.

اگر این تفاوت زیاد باشد تصویر را کنتراست بالا در نظر می‌گیریم. اگر  تفاوت بین روشن‌ترین وتاریکترین بخش‌های تصویرکم باشد آن را کنتراست پائین می‌شناسیم.

چرا کنتراست مهم است؟

تنظیم مولفه لومینانس باعث تغییر کنتراست دریافتی می‌شود. همچنین اثر غیرمستقیمی برروی رنگ تصویردارد. به این دلیل  بایستی به دقت روی کنتراست ویدئو کار شود تا حداکثر کیفیت تصویر به دست آید. در ضمن سیگنال ویدئو را بایستی درمحدوده قانونی مربوط به ارسال تلویزیونی نگه داشت.  تمام تنظیمات موردنظر برای رنگ بایستی به صورت بهینه انجام شوند و در آخر رنگ نهایی دلخواه برای  برنامه اعمال شود. بعضی مواقع لازم است کنتراست تصویر افزایش یابد تا تصویر شاداب‌تر شود ودر برخی موارد نیاز به کاهش کنتراست است تا بتوان تصویر را با تصویر دیگری که در محل دیگری گرفته شده منطبق کرد یا بتوان احساس زمان خاصی مثل روز یا شب را ایجاد کرد. از طرفی دیگر در فیلم یا ویدئو ممکن است کنتراست را عمداً فشرده کنیم. یعنی سطح سیاهی را بالاتر از مینیمم صفر درصد و سطح سفیدی را پائین‌تراز 100 درصد بگذاریم.  با این کار حداکثر انعطاف هنگام رنگ‌بندی ممکن می‌شود و از نوردهی خیلی کم یا خیلی زیاد که جزئیات تصویر را از بین می‌برد در امان خواهیم بود.

به طور کلی با تنظیمی ساده با استفاده از امکاناتی که برای کنترل کنتراست موجودند می‌توان موارد زیر را برای تصاویری که رنگشان باید تصحیح رنگ شوند انجام داد:

  • قرار دادن روشنی‌های شدید در محدوده قانونی ارسال تلویزیونی
  • عمیق تر و تاریک‌تر کردن سایه‌ها
  • روشن‌تر کردن ویدئوهای با نوردهی کم
  • تغییر تصویر براساس زمان مورد نظر از روز
  • بهبود وضوح کلی تصویر

ادامه این مطلب را در شمارة آتی بخوانید.

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *