خانه / کنتراست / کنتراست: مجید نائیجیان (مهندس فنی بازنشسته )

کنتراست: مجید نائیجیان (مهندس فنی بازنشسته )

نویسنده: مریم خوش چهره

سال 1349 در آمل به دنیا آمدم و تا مقطع دبیرستان و گرفتن دیپلم در آنجا و نزد خانواده بودم. در سال 1368 در رشتة فیزیک کاربردی در دانشگاه شیراز پذیرفته و سال 1372 فارغ التحصیل شدم. اگر بگویم مباحث علم فیزیک بر من تاثیر بسیار زیادی گذاشته و مسیر زندگیم را تعیین کرده، حرفی به گزاف نگفته‌ام، شاید به دلیل تعلق خاطرم به فیزیک-به ویژه رنگ تصاویر تلویزیونی- بود، در سال 1373 در صدا و سیما مشغول به کار شدم. این موضوع به این دلیل برایم جذاب بود که می‌دانستم بنیانگذاران فیزیک کوانتم مهندسانی بودند که در زمینة سیگنال و انتشار امواج کار کرده بودند.

محل کار من استودیوهای سیما تعیین شد. به دلیل علاقه‌ای که به رنگ تصویر داشتم، در دوران کار در استودیو ها هیچ وقت نگذاشتم به یک اپراتور با کارهای تکراری و از قبل تعیین شده تبدیل شوم. لذا به موازات کار در استودیوها به دنبال یادگیری جلوه‌های ویژه و موشن گرافیک هم رفتم. مدیران وقت که متوجه علاقمندی من شده بودند برای گذراندن دورة بین المللی جلوه‌های ویژه که استادانی از کانادا در دانشگاه صدا و سیما برگزار می‌کردند، مرا معرفی کردند. آن دوره افق دید مرا گسترش داد و پنجره‌های جدیدی پیش رویم گشود و بسیاری از ابهاماتی را که در ذهنم شکل گرفته بود از بین برد. آن دوره را با نمرة کامل گذراندم. در شش سال آخر خدمتم به صورت تخصصی روی موضوع رنگ در تصاویر کار کردم.

دایرة رنگی نیوتن و این موضوع که دایرة رنگ، تمام سازوکار ادراک انسان را از رنگ توضیح می‌دهد، برایم خیلی جذاب بود. رنگ‌های روبه روی هم در آن دایره،  حس کنتراست رنگی و رنگ‌های همجوار، هارمونی رنگ ها را ایجاد می‌کنند. در تنظیم رنگ در دوربین‌های تلویزیونی، مطالعات زیادی کردم و در کارم نیز به تجربیات با ارزشی دست یافتم. به همین دلیل بود که بعضی تهیه‌کنندگان یا مدیران که مرا می شناختند اصرار داشتند با آنها همکاری کنم. برای مثال سال‌ها در برنامة نود، وظیفة تنظیم رنگ دوربین‌ها را بر عهده داشتم یا در سال های 88، 92 و 96 که مناظره‌های انتخابات ریاست جمهوری در استودیو11 به صورت زنده پخش می‌شد، مرا برای تنظیم تصویر دوربین‌ها انتخاب می‌کردند. به یاد دارم در مناظره‌های ریاست جمهوری سال 96 که کارگردان از 9 دوربین استفاده کرده بود، به دلیل تنوع شات‌ها باید به سرعت متناسب با کادربندی تصویربرداران دیافراگم دوربین ها را تنظیم می‌کردم و به دلیل حساسیت کار، تاخیر در این کار پذیرفته نبود.

من کار را نزد پیشکسوتانی یاد گرفتم که مربوط به نسل دورربین‌های لامپی بودند و برای تنظیم و آماده کردن دوربین‌ها قبل و یا حین ضبط باید ساعت‌ها سختی می‌کشیدند. در زمان ما دورربینCCD  آمده بود و کار با آن راحت‌تر بود.

از راست: آقایان اسدزاده، حسن دلدار، فعال، نائیجیان

اما در دوران خدمت من، دو تحول اساسی در تلویزیون رخ داد. یکی تبدیل پخش شبکه‌های تلویزیون از آنالوگ پال (و قبل آن سکام) به پخش دیجیتال SD  و دیگری تغییر از SD به HD  بود. در همین زمان، فناوری نمایشگرهای تلویزیونی که مردم از آنها استفاده می‌کردند هم رشد کرد و نمایشگرهای LCD  و LED  با صفحات بزرگ به بازار آمدند. همة این تحولات به بالاتر رفتن انتظار مردم برای تماشای تصاویر تلویزیونی با کیفیت بهتر منجر شد.  بنابراین اگرچه کار با دوربین‌های تلویزیونی آسان‌تر شده بود اما حساسیت تنظیم تصاویر به مراتب بیشتر شده بود، بنابراین  لازم بود در این زمینه با جدیت کار کنیم و دانش و مهارت خودمان را پیوسته به روز نگه داریم.

حرف آخر:

اکنون اگر بخواهم تجربة 25 ساله کار در سازمان صدا و سیما را به صورت مختصر شرح و گوشه‌ای از آن را به همکارانی که تازه به سازمان پیوسته اند منتقل کنم باید بگویم: سعی کنید علاقمندی خود را بشناسید و آن را دنبال کنید، همواره دانش کاری خود را به روز نگه دارید و از یادگیری مطالب بیشتر غفلت نورزید و بالاخره اینکه تجربیات خود را در اختیار دیگران قرار دهید. من حاصل مطالعات و تجربیاتم در خصوص رنگ را به صورت جزوه‌ای نوشته ام و به دوستانم داده‌ام و اگر اعضای تحریریة همین نشریه، صلاح بدانند مایلم به تدریج در نشریه بسامد در اختیار علاقه‌مندان قرار گیرد.

 

حتما ببینید

کنتراست: جعفر موحد(مهندس فنی بازنشسته )

اسفند 1333 در محلة خراسان تهران به دنیا آمدم. همیشه دوست داشتم شغلی داشته باشم …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *