خانه / نور و تصویر / تصویربرداری / کاربرد »پایه-صندلیِ دوربین« در پوشش تلویزیونی

کاربرد »پایه-صندلیِ دوربین« در پوشش تلویزیونی

نویسنده: سعید آتشین

در پوشش تلویزیونی رویدادها جاگذاری دوربین(Camera Plan) نقشی اساسی در کیفیت فرم تصاویر برنامه دارد. موانع و محدودیت‌هایی که در محل رویداد برای قرارگرفتن دوربین و تصویربردار وجود دارد، طبیعی به نظر می‌رسد و چالش اصلی برنامه‌ساز در این خصوص انتخاب بهترین موقعیت برای جاگذاری دوربین‌ها است، بدون اینکه مزاحمتی برای تماشاگران و اجراکنندگان رویداد ایجاد کند. قاعدة اصلی در پوشش تلویزیونی رویدادها قرارگرفتن دوربین اصلی در جایگاه مهمترین تماشاگران حاضر در صحنه(VIP) است. بنابراین ورود دوربین و تصویربردار به جایگاه تماشاگران بدون شک یک اختلال و مانع بصری برای بخشی از حاضران ایجاد خواهد کرد. حق تماشاگری که بلیط خریده و در محل برگزاری حضور یافته این است که رویداد را کامل ببیند و اگر مانعی در برابر نگاه او قرار گیرد، غیراخلاقی و از نظر دستورالعمل‌های برنامه‌سازی غیرقانونی است. به این ترتیب »پوشش بدون مزاحمت« شرط اصلی برای برنامه‌سازی خارج از استودیو و به تصویر کشیدن رویدادها است.(شکل1و2)

شکل 1)
شکل 2)

    برای مثال در پوشش تلویزیونی مسابقه فوتبال قرار دادن دوربین در محل‌های مناسب برای رسیدن به بهترین زوایا و گویاترین نماها، ممکن است مانع دید تماشاگر شود. ارتفاع دوربین EFP  بر روی سه‌پایه حرفه‌ای به طور متوسط بین 150 تا 200 سانتیمتر است و هنگامی که تصویربردار نیز به حالت ایستاده پشت آن قرار گیرد، عملاً بخشی از تماشاگران از دیدن کامل زمین مسابقه محروم می‌شوند. در قوانین فدراسیون بین‌المللی فوتبال (FIFA)  اگر ساختار نیمکت ذخیره مانعی برای دیده شدن بخشی از زمین مسابقه باشد، آن را درون گودال قرار می‌دهند تا از ارتفاع دیواره و سقف آن کاسته شود و تماشاگر بتواند تمام نقاط زمین را ببیند. این قانون شامل هرنوع مانع از جمله دوربین، تصویربردار و تجهیزات تلویزیونی نیز می‌شود.

طراحی برخی ورزشگاه‌ها به شکلی است که تماشاگران در سکوهای مرتفع قرار دارند و حضور دوربین و تصویربردار در کنار زمین مسابقه مانعی ایجاد نمی‌کند. اما در برخی ورزشگاه‌ها (اروپا) -که تماشاگران تا چند متری خط طولی زمین نیز حضور دارند- حضور دوربین‌های تلویزیونی اختلال بصری محسوب می‌شوند. بنابراین یا باید دوربین‌ها را به جای دیگری منتقل کرد ( که از کیفیت پوشش تلویزیونی می‌کاهد)  یا باید ارتفاع سه پایه دوربین را کاهش داد.

شکل 3)

 برای این منظور ابزار مفیدی با عنوان پایه-صندلیِ دوربین (Camera Seat) طراحی شده است (گاهی به آن Low Shooter  نیز می‌گویند) که اجازه می‌دهد ‌دوربین نزدیک سطح زمین نصب شود و با نشستن تصویربردار روی صندلی آن، عملاً مزاحمت دوربین و تصویربردار به حداقل (یا صفر) برسد. این ابزار را اولین بار شرکت اوربیتر (Orbiter)   تولید کرد و به همین نام معروف شده است. ساختار آن به شکلی است که تصویربردار با تسلط کامل به قاب‌بندی صحنه‌های مسابقه می‌پردازد. پایه-صندلی با مدل‌های متفاوت، (در دو حالت ثابت و قابل حمل و نقل) در مناطق مختلف استادیوم (همسطح زمین یا روی سکوها) قابل نصب و استفاده است.(شکل3)

شکل 4)

عملکرد پایه-صندلی

 ساختار پایه-صندلی از یک استوانه‌ تشکیل شده است که به راحتی امکان چرخش افقی دارد و دوربین روی آن قرار می‌گیرد. صندلی تصویربردار نیز روی همین ستون نصب می‌شود، اما امکان چرخش مستقل از دوربین را دارد. به علاوه وزن تصویربردار به پایه دوربین منتقل نمی‌شود. بنابراین دوربین و تصویربردار بر یک محور قرار دارند اما بطور مستقل و به راحتی امکان حرکت (چرخش) دارند. بخشی از پایه که حالت بولبرینگ (Ball bearings)  دارد چرخش‌های همپایه و مستقل را بدون ایجاد صدا و اصطکاک تسهیل می‌کند.  به دلیل اینکه صندلی تصویربردار می‌تواند 360 درجه برمدار دوربین بچرخد، نام اوربیتر ( مدارگَرد) را بر آن نهاده‌اند. (مانند زمین که بر مدار خورشید می‌گردد.) متصل نبودن محور حرکت دوربین و صندلی این مزیت بزرگ را دارد که حرکات تصویربردار به دوربین منتقل نمی‌شود بخصوص هنگام استفاده از لنزهایی با فاصله کانونی زیاد (Tele) که لرزش‌های جزئی نیز ثبات قاب تصویر را برهم می‌زند. (شکل4)

شکل 5)

مدل ثابت (Orbiter 500 Stadium)

     این مدل از پایه-صندلی برای موقعیت‌های ثابت طراحی شده است. برای مثال با استفاده از این ابزار برای دوربین اصلی (که در استادیوم فوتبال همیشه جایگاه و ارتفاع ثابت دارد.) عملا سه‌پایه حذف شده و ارتفاع دوربین و تصویربردار نیز به حداقل می رسد. (شکل5)

با استفاده از این مدل علاوه بر اینکه زاویه مُرده (Dead Angle)  از بین می‌رود (مانعی برای دید تماشاگران ایجاد نمی‌شود) به دلیل عدم اصطکاک حرکات صندلی و پایه دوربین تصاویری بدون لرزش و استاندارد خواهیم داشت. دوربین‌ها بطور دائم به ورزشگاه‌ها می‌روند و تقریباً همگی جایگاه و زاویه ثابت دارند.

نصب مدل ثابت اوربیتر-بخصوص برای دوربین‌های اصلی- باعث می‌شود که موقعیت دوربین و زاویه قاب تصویر نسبت به زمین مسابقه برای همیشه حفظ شود. با حذف سه‌پایه و نصب دائمی کابل انتقال تصویر، سرعت عمل تیم پوشش دهنده افزایش می‌یابد و استهلاک تجهیزات به حداقل می‌رسد. کم‌جا و سبک‌ بودن، سهولت کاربری و بدون صدا بودن این وسیله، ابزاری کارا و جدید را در اختیار برنامه‌سازان مسابقات ورزشی خارج از استودیو در سطح بین‌المللی قرار داده است. (شکل6)

شکل 7)

مدل قابل حمل و نقل (Orbiter 500 Super flat)

یکی از موقعیت‌هایی که به قرار گرفتن دوربین در ارتفاع کم نیاز دارد، دوربین‌های همسطح زمین مسابقه هستند. به دلیل  اینکه تماشاگران تقریبا تا کنار خط طولی زمین نشسته‌اند، وجود دوربین بر روی این سه‌پایه و حضور تصویربردار مزاحمتی برای تماشاگران ایجاد نمی‌کند. بنابراین همانند مدل ثابت، تصویربرداری در ارتفاع کم را ممکن می‌کند. از این وسیله می توان در استودیو، پوشش مسابقات ورزشی و تولیدات خارج از استودیو (بنا به ضرورت) استفاده کرد. با استفاده از این مدل می توان به راحتی در موقعیت‌های دشوار و فشرده نیز تصاویر و نماهای خوب و بدون لرزش گرفت. در مسابقه فوتبال دوربین های کنار خط (بخصوص دوربین3 ) که در منطقه اداری زمین (Official Area) قرار می‌گیرد باید حتما روی پایه –صندلی نصب شود تا مانع دید داور چهارم، ناظر مسابقه و … نشود. (شکل7)

شکل8) کاربرد پایه-صندلی در پوشش مسابقات داخل سالن

در پوشش مسابقات فوتبال داخل کشور یکی از چالش‌های دائمی گروه تولید با مسئولان سازمان لیگ، محل قرار گرفتن دوربین 3 است. زیرا ارتفاع دوربین و سه‌پایه به همراه تصویربردار مانع دید مستقیم مسئولان برگزاری مسابقه می شود. اما استفاده از پایه –صندلی این مشکل را برای همیشه برطرف می‌کند. البته قیمت نسبتاً بالای آن (هم اکنون 9500 یورو) یکی از موانع خرید این ابزار مفید است. این وسیله همچنین برای پوشش مسابقات ورزشی دیگر مانند تنیس ( دوربین‌های نزدیک به تور) و دومیدانی (دوربین‌های انتهای مسیر در رشته‌های پرش) و… کارآمدی خود را اثبات کرده است. این وسیله با کاربرد بسیار آسان، بدون نیاز به ابزار اضافی قابل مونتاژ و تراز شدن است.(شکل8)

 

حتما ببینید

دیوار چهارم (FOURTH WALL ) در گفتگوی تلویزیونی( بخش 1 )

     این مفهوم ریشه در تئاتر صحنه‌‌ای دارد. فضا و صحنة  تئاتر کلاسیک یک چهاردیواری …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *