خانه / کنتراست / کنتراست:حیدر کراری (فیلمبردار بازنشسته )

کنتراست:حیدر کراری (فیلمبردار بازنشسته )

نویسنده: مریم خوش چهره

حیدر کراری (با نام هنری امیر کراری)، متولد 1319 هستم. از کودکی به‌طور غریزی به رنگ و نور علاقه‌مند بودم. کمی که بزرگتر شدم با دوربین و هنر عکاسی آشنا شدم. بعد از اخذ مدرک دیپلم به‌عنوان دستیار و سپس عکاس و فیلمبردار در استودیو فیلم گلستان (ابراهیم گلستان) مشغول به‌کار شدم.

اواخر سال 1344 آقای زکریا هاشمی فیلمبردار،کارگردان و هنرپیشه (متولد 1315- بازیگر نقش اول فیلم خشت و آیینه به کارگردانی ابراهیم گلستان) به بنده گفتند که رادیو و تلویزیون ملّی، نیرو استخدام می‌کند. به خیابان نـادر (خیابان میرزای شیرازی کنونی) رفتم. آن زمان خانم رحیمی، رئیس کارگزینی تلویزیون و مسئول تهیه اسناد استخدام و احکام بودند. ایشان برای مصاحبه، مرا به آقای مهندس هدایت -مسئول جذب نیروی انسانی رادیو و تلویزیون ملی- ارجاع دادند.

آقای مهندس هدایت تاکید کردند بیشتر به‌ صـدابـردار نیاز دارند و استخدام صدابردار در اولویت است. من گفتم: نمی‌توانم کار صدابرداری انجام دهم. هر کاری تخصص، علاقه و توانمندی خاص خودش را دارد. پس از اصرار من، پذیرفتند به عنوان فیلمبردار مشغول به کار شوم. حقوق من در استودیو فیلم گلستان ماهانه 600 تومان و اولین حقوق ثابت ماهانه‌ام در رادیو و تلویزیون ملی، 1100 تومان بود. من اولین فیلمبردار رسمی رادیو و تلویزیون ملی ایران بودم که به استخدام این مجموعه درآمدم.

اولین کاری که به ‌عنوان فیلمبردار و به تنهایی در آن حاضر شدم، مراسم رژه ارتش در 21 آذر 1345 بود.

در پی افتتاح تلویزیون مرکز گیلان و ضرورت حضور افراد با تجربه برای آموزش نیروهای تازه استخدام شده و تولید برنامه، به مرکز گیلان منتقل شدم.

مدتی در مرکز گیلان مشغول به‌کار بودم تا اینکه برای پوشش تصویری جشن هنر شیراز به تهران برگشتم و پس از آن ( از سال 1349) فیلمبردار واحد اطلاعات و اخبار تلویزیون بودم.  آبان ماه سال 1355، رییس رادیو و تلویزیون ملی ایران با اعطای گواهینامه‌ای،  من را به عنوان یکی از بنیانگذاران رادیو و  تلویزیون ملی ایران معرفی کردند و این، رویه‌ای معمول بود که چنین گواهینامه‌ای به اولین استخدام‌شده‌ها در هر عنوان شغلی می‌دادند. 

آخرین ماموریت خارجی من(پیش از انقلاب) فیلمبرداری سفر محمدرضا شاه به مجارستان بود. در بحبوبه انقلاب هم به ‌عنوان فیلمبردار و عکاس  به ثبت وقایع پرداختم و روز 12 بهمن به‌عنوان فیلم‌بردار در بهشت زهرا حضور داشتم. هنگام جنگ تحمیلی هم به ‌عنوان یکی از فیلمبرداران با سابقه تلویزیون در مناطق مختلف جنگی حاضر شدم.

سال 1361 چند ساعتی از بازگشتم از جبهه نگذشته بود و درگیر مشکلات خانه‌ام در تهران بودم که از من خواسته شد مجدداً به ماموریت بروم و این، در حالی بود که فیلمبردارهایی بودند که هرگز به ماموریت اعزام نشده بودند. از مسئولان چند روز برای رسیدگی به کارهای منزلم فرصت خواستم اما موافقت نشد و به ‌سرعت مرا در اختیار کارگزینی گذاشتند و علی‌رغم میل باطنی‌ام، مرا بازخرید کردند.

در تمام هشت سالی که از کار و علاقه‌ام دور بودم، آرزوی بازگشت به سازمان را داشتم. سرانجام با شکایت به دیوان عدالت اداری، موفق به احقاق حقوق و بازگشت به سازمان شدم و در سال 1375 بازنشسته شدم. من همواره خودم را مدیون رادیو و تلویزیون می‌دانم و اگر باز هم متولد شوم در این سازمان مشغول به‌کار خواهم شد و هرگز از انتخابم پشیمان نیستم.

این روزها با همکاران قدیمی در دورهمی‌ها و مراسم‌های دوستانه شرکت می‌کنم و ارتباط میان ما با اینکه مدت مدیدی از بازنشستگی‌مان می‌گذرد همچنان ادامه دارد. رفاقت و دوستی در محل کار و کمک به یکدیگر و تلاش برای پیشرفت خود و دیگران رمز موفقیت شخصی و سازمانی است. برخی از آثار سینمایی حیدر کراری به عنوان فیلمبردار عبارتند از: جام آسیا، ستارخان، اسرار گنج دره جنی، خشت و آینه، سرد سبز، اوج موج.

 

حتما ببینید

کنتراست: داریوش آشوری (تدوینگر بازنشسته )

داریوش آشوری متولد 5 بهمن 1335 فارغ التحصیل رشته تدوین از مدرسه عالی تلویزیون و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *