خانه / کارگردانی / کارگردانی تلویزیونی مسابقات بیلیارد (بخش اول)

کارگردانی تلویزیونی مسابقات بیلیارد (بخش اول)

نویسنده: سعید آتشین

     پوشش تلویزیونی مسابقات بیلیارد در بخش مردان و زنان ساختار مشابهی دارد که قواعد کلی آن در همه مسابقات حفظ می شود. چینش دوربین ها تقریبا در اکثر مسابقات به یک شکل انجام می شود. اما تعداد آنها ممکن است متغیر باشد. در این نوشتار به بررسی نحوه دوربین گذاری ، قاب بندی و کارگردانی مسابقه بیلیارد با تمرکز بیشتر روی بازی اسنوکر می‌پردازیم که در همه جای دنیا رایج است و مسابقات جهانی در این سبک برگزار می شود. دوربین های یک مسابقه بیلیارد را می توان در چهار بخش تقسیم بندی کرد:

  1. دوربین های سقف
  2. دوربین های کف
  3. دوربین های سبد
  4. دوربین های حاشیه

     به طور معمول طراحی محل برگزاری مسابقات بیلیارد به شکلی است که تماشاگران در سه ضلع سالن می‌نشینند و ضلع چهارم برای پوشش تلویزیونی، گزارشگران، مفسران و خبرنگاران در نظر گرفته می‌شود. میز بیلیارد نیز به شکلی قرار  می‌گیرد که تماشاگران دید مناسبی نسبت به سطح میز داشته باشند. دوربین‌ها نیز با توجه به برخی محدودیت‌ها بایستی طوری چیده شوند که تمامی‌سطح میز و حرکات بازیکنان پوشش داده شود.

در  شکل 1 جایگاه دوربین‌های کف که از نوع دوربین‌های استودیویی هستند، مشخص شده است.

شکل 1)

دوربین‌های سقفی :

  شامل دوربین اصلی و دوربین عمودی هستند و در نقاطی از سقف نصب می‌شوند و نمای زاویه بالا ارائه می‌دهند. این دوربین‌ها با توجه به اینکه بر سطح میز مسلط‌اند، کاربردهای زیادی در پوشش تلویزیونی بازی بیلیارد دارند. دوربین‌های سقفی به طور معمول ثابت هستند و تغییری در اندازه قاب آنها ایجاد نمی‌شود.

دوربین اصلی (شماره1) :

  این دوربین در نقطه‌ای بالای میزِبازی و در زاویه حدود 45 درجه نسبت به میز نصب می‌شود. قاب آن عمود بر طول میز و ثابت است. دوربین اصلی نمایی با زاویة بالا و مسلط به میز و کناره‌های آن ارائه می‌دهد و بیشتر تصویر بازی با این دوربین گرفته می‌شود. قاب دوربین یک در تمام طول برگزاری مسابقه، نمای مرجع است، به این معنی که کارگردان در هر لحظه از بازی می‌تواند به این دوربین بُرش انجام دهد. در واقع دوربین‌های دیگر با ارائه زوایای بهتر برای تاکید بر حرکات بازیکنان و ضرباتی که به گوی‌ها وارد می‌شود، مکمل دوربین اصلی محسوب می‌شوند. (شکل2و3)

شکل 2 و 3)

دوربین عمودی (شماره 6) :

  این دوربین در نقطه‌ای بالای میز و با زاویه 90 درجه نسبت به میز نصب می‌شود. قاب آن عمود بر عرض میز و ثابت است. دوربین 6 نمایی با زاویه مسلط بر کل میز ارائه می‌دهد که به طور معمول برای شروع بازی و تکرار ضربات حساس به صورت حرکات آهسته استفاده می‌شود. یک نمای تخت که بیشتر برای نمایش موقعیت کلی گوی‌ها بر روی میز مناسب است. در برخی مسابقات از دوربین عمودی برای گرفتن قاب‌های بسته‌تر از میز و موقعیت گوی‌ها استفاده می‌شود.(شکل4و5) 

شکل 4 و 5)

دوربین‌های کف :

  شامل دوربین‌های گوشه و دوربین‌های روبرو هستند و در نقاطی قرار می‌گیرند که بتوانند بهترین زاویه ها را از میز، گوی‌ها و بازیکنان ارائه کنند. وظیفه آنها ارائه قاب‌هایی بسته‌تر نسبت به دوربین اصلی و تاکید بر جزئیات تصویر است که پوشش تصویری بهتری از روند بازی در اختیار بیننده تلویزیونی قرار می‌دهد. لازم به ذکر است که دوربین‌های کف، اجازه ورود به محوطه دور میز را ندارند و فقط می‌توانند با کمی‌جابجا شدن به زاویه مورد نظر برسند.   

 دوربین گوشه چپ (شماره 2) :

  همانطور که از اسم این دوربین پیداست، در گوشه سمت چپ میز قرار می‌گیرد و بخش هایی از بازی را که در این قسمت اتفاق می‌افتد، به تصویر می‌کشد.

قاب‌های متنوعی که می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • نمای بسته از موقعیت گوی‌ها نسبت به هم
  • نمای چهره یا دست‌های بازیکنان
  • نماهایی از موقعیت بازیکنان نسبت به میز و گوی‌ها
شکل 6)
شکل 7)
شکل 8)
شکل 9)
شکل 10)
شکل 11) تاکید بر حالت چهره، موقعیت دست و گوی‌ها – قاب‌های بسته از دوربین2
نمای باز از بازیکن، میز و موقعیت گوی‌ها، سبد‌ هدف و همچنین جایگاه بازیکن حریف– دوربین 2 نمای پشت شانه از بازیکن، گوی‌ها و سبد‌ هدف (وسط ) و بخشی از بدن حریف– دوربین 2
نمای باز از موقعیت میز و بازیکن – دوربین 2                                                              نمای پشت شانه به سمت سبد‌ گوشه مخالف– دوربین 2
دو نمای متفاوت از دوربین 2 (حسین وفایی – جام جهانی اسنوکر 2017 – چین)

    

در قاب‌هایی که دوربین‌های گوشه ارائه می‌دهند، بهتر است موقعیت گوی سفید، گوی هدف و سبد‌ دیده شود.(شکل6 تا 11)  

دوربین گوشه راست ( شماره 3 ) :

این دوربین در جهتی، مخالف دوربین 2 و در گوشه سمت راست قرار می‌گیرد. این دوربین زوایایی از میز را که در محدوده قاب بندی‌اش قرار دارد ارائه می‌کند. قاب‌های متنوعی که می‌تواند شامل موارد زیر باشند : 1) نمای بسته از موقعیت گوی‌ها نسبت به هم 2) نمای چهره یا دست های بازیکنان 3) نماهایی از موقعیت بازیکنان نسبت به میز و گوی‌ها

در تصاویر زیر جایگاه دوربین 3 نسبت به میز و بازیکنان در برخی موقعیت‌ها و نمونه قاب‌هایی که ارائه شده است دیده می‌شود.

 

حتما ببینید

دیوار چهارم(Fourth wall) در گفتگوی تلویزیونی(بخش دوم)

     همانگونه که در شمارة پیشین گفته شد دیوار چهارم در صحنه تئاتر، پرده سینما …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *