خانه / آموزش / مودم ADSL (شبکه داده 29)

مودم ADSL (شبکه داده 29)

(Asymmetric Digital Subscriber Line  (ADSL

     همان گونه که در شماره ۷۰ و ۷۲ نشریه بسامد توضیح داده شد، مودم‌های Voice- Band  یا مودم‌هایDial  up محدودیتِ بزرگِ حداکثر نرخ بیت ۶۴ کیلوبیت بر ثانیه داشتند؛ به علاوه در آن مودم‌ها امکان مکالمه تلفنی و تبادلِ داده با اینترنت به صورت همزمان وجود نـداشت.

از طرفی درمقالات اولیه شبکه داده توضیح دادیم که شرکت‌های مخابراتی در طول قرن بیستم، در سراسر کشورها حجم بسیار زیادی کابل‌کشیِ سیمِ مسی انجام داده و مبالغ  سرسام‌آوری هزینه کرده بودند و در ارزیابی سرمایه‌های آن شرکت‌ها درصد بالایی از دارایی‌های آنان را ارزش این سیم‌ها تشکیل می دادند. ایده ADSL  این بود که از همین زیرساخت‌های سیم‌های مسی- که برای شبکه تلفن ایجاد شده بود- بدون نیاز به تغییرات عمده استفاده شود و در عین حال نرخ تبادل داده افزایش یابد.

از سویی رشد فناوری باعث شده بود مردم، شرکت‌ها و مؤسسات تقاضاهای دسترسی پهـن- بـانـد به شبکه با سرعت بیشتری داشته باشند.  شرکت‌های مخابراتی کـه برای خطوط مسی تلفن سرمایه‌گذاری زیادی  کرده بودند، به این نتیجه رسیدند که فرصتِ تجاری خوبی برایشان فراهم شده است که در شبکه، سرمایه گذاری تکمیلی انجام دهند و به مشتریان سرویس بهتری ارائه کنند.

ایده ADSL   این است که به مشترکان این امکان داده شود که علاوه بر سرویس تلفن و استفاده از اینترنت – که البته اختلالی در مکالمه تلفنی ایجـاد نمی‌کند و  توسعة سیستم نیازچندانی به تجهیزات خاص، حداقل در سمت مشتری، ندارد-تمهیدی به کار گرفته شود که سرعتِ تبادل داده افزایش چشمگیری داشته باشد.

در این سیستم، رایانه خانه از طریق مودم ADSL  به شبکه مخابرات وصل می‌شود. در سمت دیگر خط در مرکز مخابراتی،
(DSLAM  (Digital Subscriber Line Access Moduleقرار دارد.(شکل1)

شکل 1)

 کارِ DSLAM  این است که از کل عرض باند فرکانسی خط تلفن که حدود ۲/۲ مگاهرتز است بخش کوچکی یعنی حدود 4 کیلوهـرتـز را به مکالمة تلفنی و بقیه را به تبادل داده اختصاص می دهد. اما پهنای باند اختصاص یافته به تبادل داده، به صورت متقارن برای ارسال و دریافت تقسیم نـمی‌شود. بلکه بخشDown Stream    -بازه‌ای فرکانسی که در آن مرکز مخابراتی، داده را برای مشتری می‌فرستند- نسبت به بازةUp  Stream   -که مشتری اطلاعاتش را به مرکز مخابراتی ارسال می‌کند-  پهنای باند بسیار بیشتری در اختیار دارد.

اما سؤال مهم این است که چگونه مکالمة تلفنی و تبادل داده با شبکه از هم تفکیک می‌شوند؟

شکل 2)

همانگونه که در شکل2 دیده ‌‌می‌شود چیزی به نام جداکننده (Splitter)  این کار را انجام ‌‌می‌دهد. جداکننده (Splitter)  چیزی جز فیلتر پایین گذر نیست که باند فرکانسی مربوط به مکالمه تلفنی را از ارسال و دریافتِ داده با شبکه جدا می‌کند و در نتیجه از همان ابتدا داده‌های تلفنی و داده‌های شبکه از هم تفکیک می شوند.

بنابراین در مرکز مخابراتی بخش پایین باند که ۴ کیلوهرتز  است به سوئیچ مخابراتی   (Voice Switch)  و بخش بالایی باند که از 7/8کیلوهرتز شروع می‌شود (بین ۴ تا 7/8کیلوهرتز باند محافظ است) به DSLAM  تحویل داده ‌‌می‌شود. عکس این اتفاق در جداکننده (Splitter)  مقصد نیز اتفاق می‌افتد یعنی ۴ کیلو هرتزِ پایین باند بـه تلفن و بالای 7/8کیلوهرتز به مودم ADSL تحویل داده می‌شود. بنابراین در این صورت، از همة پهنای باند خط تلفن، یعنی فرکانس صفر (Dc)  تا 2/2 مگاهرتز استفاده ‌‌می‌شود.

با این اتفاق، از سرمایه‌گذاریِ کلانی که برای سیم مسی انجام شده، استفاده تازه‌ای ‌‌می‌شود و در عین حال پهنای باند بسیار بسیار بزرگی در اختیار مودم‌های ADSL قرار می‌گیرد؛ زیـرا دیگر تبادل داده از طریق سوئیچ تلفن که ۶۴ کیلوبیت بر ثانیه ظرفیت دارد انجام نـمی‌شود بلکه به باکس DSLAM  می رود که با طـراحیِ مناسب آن و مودمِ‏ADSL  می‌توانیم تقریباً در کل عرض باند ۲/۲ مگاهرتز کار کنیم. بعلاوه مکالمه تلفنی و تبادل داده در شبکه به صورت همزمان میسر خواهد بود.

در شماره آینده، این مبحث را پی می‌گیریم.

 

 

حتما ببینید

سیستم‌های انتقال پرسرعت (SONET / SDH) (شبکه داده 36)

  در چند شمارة گذشته، به تفصیل درخصوص استانداردهای سیستم انتقال پرسرعت در شبکه‌های داده …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *